یکی دوستم که کلی بهش خوبی کردم هر کلاسی که می رفتم برای اینکه پیشرفت کنه بهش می گفتم بیا
هر کتابی می خریدم برای اینکه پیشرفت کنه بهش قرض،می دادم
غیر مستقیم بهم توهین کرد علکی به هیچ دلیلی رفتارش،سر سنگین شده
بهش،گفتم چیزی گفتم ناراحت شی کاری کردم گفت نه
ولی حس می کنم به خاطر تک بچه بودنم بهم حسودی می کنه بعدم بقیه دخترا چند تا هستند بیشتر من لباس و وسایل آرایشی دارن
بچه بودم یک چادر شکل خونه تز جنس سفره داشتم که برای همه بچه ها جذاب بود دختر خاله و دختر دایی ام رفته بودند توش منو راه نمی دادن بازی رام نمی دادند
یکبار باهاشون قهر کردم رفتم بالا پشت بوم که افتادم از بالا پشت بوم
فامیل بیشتر از من خرید می کنند بهم می گند ول خرج
مثلا سالی یک مانتو خریدن یا همه لباس هات رنگ و رو رفته هست
بعد برو بقیه دخترا رو ببین یک میز پر از وسایل آرایشی دارند و بعد من ده قلم هم ندارم
چشم دیدن خریدم و ندارن چون یک دونه ام خریدم تو چشم می ره چون یک دونه ام لباس وصله دار بپوشم از فامیل و مامان و بابا پرم
من همه اینایی که میگی رو مثلشو تجربه کردم محلشون نذار رفیقم میگی باید مثه یه بت باشی تا بقیه بپرستنت
با دوست باید چه طور بود؟؟
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
53 ثانیه پیش
53 ثانیه پیش
53 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
