من از بچگی تنها بودم تک بچه بودم
با هر کی دوست شدم علکی باهام بد شد و دیگه دوستی شو قطع کرد
خیلی دوست ها رو می بینم چند سال باهم دوستند حرف زشت بهم می زنند و شوخی های زشت می کنند ولی دوست هاشون باهاشون دوستی شون رو قطع نمی کنند
با مامانم حرف می زنم سرم داد می زنه مخم رو خوردی با بابام می رم بیرون اینقدر بد اخلاقه که گریم رو وسط خیابون در میاره
گاهی حس می کنم حرف زدن یادم رفته
اخه مشکل من به غیر نا امید و اعتماد به نفس پایین چیه فقط مشکلم اینه
ولی بعضی ها صد تا عیب وایراد دارن و صد تا دوستپ
بیا دوست خودم شو
هرکسی لیاقتتو نداره لابد..گاهی تنهایی خیلی بهتره..البته گاهی
اخی چقدر تنهایی😞😞
نمیدونم گلم, شایدمامان باباتون ضعف اعصاب دارن.
بدون تنها نیستی منم همین بودم وهیچوقت دوستا نداشتم الانم متاهلم رابطم با همه معمدلیه سلام علیک و تمام..چون از ادما خوشم نمیاد حتی از شوهرم و خانوادم من بسیار زیاااد واسه خودم وقت میزارم و ب خودم اهمیت میدم
یکی شون که فهمیدم دشمن بابامه
حتما اومده به منم ضربه بزنه
حس خطر کردم باهاش کات کردم
یکی شون علکی قهر می کنه باهاش حرف می زنم انگار با دیوارم
کلی توهین می کنه قهر نمی کنم بعد اون سر ی چیز مضخرف دستخط ام بده قهر می کنه
کلا دیگه باهاش کات کردم
من حالم بد باشه نیام جزوه بهم نمی ده بعد خودش تنبلی می کنه تمرین نمی نویسد انتظار داره بهش تمرین ها رو بدن تازه کلی به دستخط توهین می کنه بهش تمرین ندادم بنویس قهر کرده
صندلی اضافه میارم برای وسایم وسایل شو می گذاره اونم بعد صندلی اش خرابه نمی گذاره یکی دیگه بیاره اونو می بره عقب جدید میاره که من وسایل مو نگذاشتم منم دیگه صندلی نیارم وسایل شو بگذاره
