کانادا

سلام به دوستان خوب !
sepia جون تبریک میگم ایشالا به سلامتی عازم بشین تاجایی که فهمیدم انگار میخای ادامه تحصیل بدی راستش من آیلتسم رو گرفتم ولی اونطور که بوش میاد تا رفتنمون اعتبار اونهم تموم میشه؟راستی رشته ات چیه؟یه چیز دیگه راجه به وکس من فقط ماده اش رو گرفتم و تو خونه سنتی گرمش میکنم و استفاده میکنم ولی بعضی وقتها حوصله اش رو ندارم وترجیح میدم بند بندازم تازه برای وکس موها باید یکدست و کمی بلند باشند یعنی تا مرحله آبروریزی پیش اون بلوندهای کاندایی بریم بعد وکس بندازیم (هههههه!)
راستی شهرزاد جون منم قصد دارم فرش و وسلیل خواب پشمی رو بخاط سرمای اونجا برام فریت کنن به نظرت ارزش داره تعجب میکنم شما چیزی لازمت نشده از اینجا فریت کنن ؟

سلام به دوستان گلم: ممنون از همه تون .
راستش رو بخوای شهرزاد ، من حسم اینه که پیمان خیلی نگران کاره ،‌خصوصا" اینکه اونجا هیچ کس رو هم نداریم (‌قوم و خویش )‌و از این نظر هی میخواد رفتن رو عقب بندازه . اینجا هم بالاخره کارمند رسمی سایپا شده و کارو بار نظاممهندسیش منظم شده و ممیز ایزو هم هست ، یه جورایی دلش گرم شده . چون همیشه تنها بوده ،‌میترسه اونجا از پس قضیه برنیاد ،‌درحالیکه بنظر من چون ادم فنیه و در چند تا فیلد کار کرده میتونه خیلی زود کار متناسب پیدا کنه ،‌از این نظر با هم اختلاف داریم که من میگم اگر قراره بریم ،‌زودتر بریم ،‌اگر هم قراره نریم ،‌بیخیالش شیم . ولی اون ترجیح میده بخاطر امنیت مالی اش دیرتر بریم .از اینهمه انتظار خسته شدم . ایمیلم رو رو برام گذاشتم شهرزاد . ممنون میشم برام ایمیل بزنی .از این نظر که نمیخوام سر بچه های اینجا با وراجی هام درد بیاد .
sepia173@yahoo.com
حالا نظرت چیه ؟ بنظرت بیایم لندینگ بگیریم و برگردیم ، فروردین دیگه بیایم ؟
ممنون که به سوالاتم جواب دادی .
راستی ،‌این خونه های رنتال پر واحدن یا کم واحد ؟‌چون دیروز توی این سایت realtor میگشتم با حدود 700-800 دلار در ماه ،‌خونه های قدیمی ساز ویلایی بود که بازسازی شده بود و رختشویی و خشک کنشون مشترک بود . اینجور خونه ها پر واحدن ؟ چون مثلا "‌اگر دو طبقه بالا و پایین باشن ،‌فکر کنم سخت نباشه آدم توشون زندگی کنه .
آیسل جان ،فکر کنم منو شما باید دست همدیگه رو بگیر یم و صورت هم رو بند بندازیم ...من آیلتسم مال سال 83 است .دیگه هم امتحان ندادم. واقعا " هم فرصت خوندن ندارم ...مگر اینکه استعفا بدم یا مرخصی بدون حقوق بگیرم (‌اگر قبول کنن )‌.نمیدونم چکار کنم .
من پلیمر خوندم عزیزم .
ممنون از راهنمایی مامان جون و شما برای وکس .

sepia جون یااونکارو میکنیم یا سرچ کنیم برای یه کلاس خوب خودآرایی!راستی منم فوق عمرانم خیلی کارها توکانادادلم میخادبکنم یکی ادامه تحصیل یکی هم به دنیا آوردن بچه دوم درآنجاولی نمی دونم سختیها ی این دو و برنامه ریزی برای انجام دوتاشونو چطور هماهنگ کنم؟

آیسل جون من با خودم در واقع فقط دو تا فرش 3 متری آوردم و یک دونه پتو و یک عدد لحاف دونفره و ملافه و یک عدد بالش خودم که گرون خریده بودمش و یک کتری و قوری و یک سینی و مقداری لباس و کفش و البته چتد تا تیکه نقره که داشتم. همین
کتری رو حتما بیارید چون اینجا کتری مدل ما نیست و همچنین قوری. سینی هم همینطور. لحاف هم اینجا هست فکر هم نکنم بد باشه . مثلا من پتویی که آوردم هنوز استفاده اش نکردم اینها همش بستگی به این داره که بخواهید اینجا هزینه کنید یا نه؟! به نظر من اگر بشه آدم وسایلشو ایران بفروشه و اینجا نو بخره بهتره البته در مورد خود من ترجیحم این بود که اینجا نو بخرم چون 10 سال پیش ازدواج کرده بودم و دلم تنوع میخواست.
راستی حتما 6 یا 12 تا لیوان چای خوری با خودتون بیارید که اینجا یافت همی نشود.

سپیا جون من برات ایمیل زدم.
در مورد اون قضیه خونه های ویلایی هم باید بهت بگم اون خونه ها احتمالا بیس منت خونه های ویلاییه یعنی طبقه زیر همکف خونه های ویلایی که بعضیهاشون ممکنه از نظر نورگیری بد هم نباشه اینها خوب مسلما پرواحد نیستن و فقط صاحبخونه طبقه بالاست ولی معمولا خیلی اینجا اینجور خونه ها طرفدار ندارن یعنی آدم فکر میکنه یک کم بیشتر پول میدم ولی از شرایط بهتری استفاده میکنم.
در مورد آپارتمانهای رنتال هم باید بگم لزوما هم رنتالی بد نیست من رنتالهایی دیدم که از کاندوها هم بهترن بستگی داره چه رنتالی باشه بعد هم اینجا مثل ایران نیست که مجتمع های پرواحد دردسرساز باشن و پر واحدی و کم واحدی مزیتی محسوب نمیشه.

به به چه خبره.سلام به شهرزاد عزیز و پلنگ صورتی و ایسل و سپیا بقیه دوستان.سپیا جون لطف داری عزیزم در مورد مطالب وبلاگ
در مورد وسایل برقی که برقش به کانادا نمی خوره به نظر من از همین کانادا بخرید بهتره تا پول تبدیل بدین و بیارید.یه سری وسایل مثل شارز لپ تاپ و ریش تراش و ... خودشون 100-220 ولت هستن و مشکلی نیست ولی بقیه رو از اینجا بخرید بهتره مثلا من یه اپیلیدی بران 110 خریدم اینجا 120 دلار .فقط سر دوشاخه های اینحا با ایران فرق داره که باید برای وارد کردنشون به پریز یه تبدیل بخرید.
دوستانی که مقصدشون ونکووره همه جور کتری و استکان و لیوان اینجا یافت می شه نگران نباشید.اینجا از اجیل و انواع سبزی خشک گرفته تا انواع خوراکی حتی ابلیموی یک و یک هم تو فروشگاههای ایرانی هست.
ما یک سری وسایلمونو فریت کردیم و برای شروع زندگی عالی بود و مجبور به خرید مجددشون نشیدم.فکر کنم لیستشو تو صفحات قبل نوشته باشم.
بچه ها من نظر شخصیم اینه که با یه ماه اومدن و دیدن شرایط هیچ کمک خاصی به تصمیم گیریتون نمی کنه.نه می تونید تو اون مدت کار پیدا کنید نه می تونید سابقه ای بسازید نه پی ار هاتون سر یکماه ممکنه اومده باشه.فقط سین نامبر می گیرید و البته می شه بگید پی ار رو دوستاتون بگیرن و وقتی برمی کردید ایران پی ار رو براتون پست کنن ولی فکر می کنید این یه ماه چه کمکی بهتون می کنه؟فقط یه هزینه زیاد رو متقبل می شید و بر می گردید دوباره دفعه بعد که می این کانادا تازه باید برای بیمه اقدام کنید .(چون معمولا بیمه از ماه سوم اقامت شروع می شه و اونم باید درخواسشتو داده باشید).برای سیتیزن شدنتون هم که فقط یکماه ثبت می شه.از زمانی هم که برمیگردین ایران خارج از کانادا محسوب می شید.دفعه بعدی که می این یه هزینه بلیط مجدد می دین +احاره خونه و خرید وسایل اولیه و دنبال کار رفتن ...
باید ببینین هدفتون از این یه ماه اومدن و برگشتن چیه و چه کمکی بهتون قراره بکنه این اومدن و برگشتن.
منظورم این نیست که ازکارتون استعفا بدین و خونه زندگی رو بفروشید بیاید کانادا و همه پلهای پشت سرتونو خراب کنید.بلکه منظورم اینه که تو یه ماه هیچ تصمیمی نمی شه گرفت مثل یه مسافرت تفریحی می مونه براتون.

نلی باسی دقیقا حرف دل منو زد منم میخواستم بگم یک ماه یا دو ماه هیچ ارزشی براتون نداره فقط و فقط هزینه اضافیه. الان مثل قبل نیست دولت کانادا خیلی دقیق همه رفت و آدمها رو چک میکنه و بعدا کسی نمیتونه الکی مدعی حضور در کانادا بشه بنابراین لندینگ ارزشی نداره. بقیه چیزها رو هم نلی باسی عزیز گفت. البته این مسایل خیلی شخصیه و تصمیم گیری هم مطمنئا سخته ولی اینجا نه با دو ماه میتونید متوجه بشید که اینجا خوبه یا بده؟ و نه به احتمال خیلی قوی میتونید کار مرتبط پیدا کنید مگر جزء خوش شانسهای روزگار باشید.

سلام . ممنونم از دوستان عزیز با راهنمایی هاشون .
پلنگ صورتی عزیز ،‌ما شرایطمون برعکسه . مادرشوهر و خواهر شوهر بزرگم دوست ندارن ما بریم ،‌چون شوهرم یک دونه پسره و در هر حال دلخوشی بخ بودنش دارن . متاسفانه خانواده گرمی هم نیستن ، فقط دوست دارن همینجا پیششون باشیم اگر کاری بود شوهرم انجام بده . خودشون هم به خداوندی خدا دریغ از یک ذره حمایت که از شوهرم بکنن ،‌چه مالی ،‌چه عاطفی . اونم باز شوهرمه که هر کاری از دستش برمیاد براشون انجام میده .از جمعه شب که مادرشوهرم شنید پاسمون رو فرستادیم برای ویزا ،‌دماغش شد این هوار ...رفت توی مود قهر . خدا بداد من برسه . چون همه چی از چشم عروس دیده میشه . ناگفته نماند که مادر شوهرم و ما توی کرج زندگی میکنیم (‌نزدیک به هم هستیم )‌ولی دو تا خواهر شوهرام ازدواج کردن و تهرانن .
برعکسش پدرم خیلی تشویق میکنه به رفتن و این منم که نگرانشونم . عمو هام همه اهوازن و یکیشون تازه داره میاد تهران . با قوم و خویش مادری هم تقریبا " هیچ ارتباطی نداریم . یه خواهر و برادر بیشتر نیستسم که برادرم دوسال داره میشه رفته استرالیا و من هم برم کانادا ، این پیر مرد پیرزن دیگه هیچ کس رو ندارن .ولی بخدا یه چشمم به رفتن بخاطر اونا است و خدا خدا میکنم اینقدر برام نگهشون داره که بتونم اگر مشکلی داشتن ، اونجا از سرویس دولت مانادا استفاده کنم . توکل بخدا . ولی خیلی فکرم پیششونه . خصوصا " که هردو پیر هم شدن . با این وجود بابام خودش رو از پا نمیندازه و با تمام بیماری هایی که داره ،‌خودش رو سرپا نگهداشته و به مامانم سرویس کامل میده . اونا هم خیلی وابسته نلیسا ،‌دختر من ،‌هستن . البته مادرشوهرم و عمه هاشم خیلی دوسش دارن و یکی از علت مخالفت مادرشوهرم ندیدن بچه است .
منهم دوست دارم دخترم اینجا پیش مادربزرگ و پدربزرگش باشه . همونجچور که متوجه شدی خانواده ما کوچیکن و تمام اقوامی که نلیسا داره مامان جی و باباجی (‌مامان بابی خودم )‌و عمه ها و دوتا پسر عمه با اختلاف سن 19 و 10 سال و مامان لوک _‌مامان ملوک که مادرشوهرم باشه )‌هستن .همین و بس ....ولی عقل حکم به موندن توی ایران نمیکنه . ای کاش خانواده شوهرم متوجه میشدن که ما هم از ته دلمون دوست نداریم بریم ولی حیف که ...
پدرم میگفت تامیتونی اینجا ریال خرج کن و دلار پرارزش رو اونجا خرج وسایل خونه نکن .راستش دو تا فرش دستباف دارم که میارم با خودم ،‌ولی حتی راجع به مبلمالن ریال شوهرم دیروز میگفت بگذار درستش کنیم ببریمشون . مبلهام از این چوبی - پارچه هایی که 10 - 11 سال پیش مد بود ،‌نیلاز یه ترمیم داره ئلی وقتی فهمیدم حداقل اونجا باید 2000 دلار پول مبل بدم ،‌میگم از مبل 8 نفره ام 6 تاش رو با خودم ببرم ،‌60-70 کیلو بیشتر نمیشه مگه پول فریتش چقدره ؟‌با هزینه ترمیمش فکر کنم 500 دلار بشه . نمی ارزه ؟‌
ضمنا " یدونه از این پلوپز-ارامپز- کیک پز های فلر هم میخوام بخرم بیارم . 900 واته و با تبدیل میشه استفاده کرد .اگر شما دوستان کانادایی هم میخواین بگین براتون بیارم . خواهر شوهرم هم داره و خیلی راضیه . قیمتش حدود 100 تومنه .لحاف پشم شیشه هام هم باید بیارم . راستش سر این چیزایی که دارم بنظرم بهتره اونجا دلار ندم ،‌چون احتمالا "‌زمستون باید برای نلیسا لباس بگیرم .
اگر کار و بارمون جورشد ،‌اونوقت اقدام به فروش وسایل میکنم . چون بقول شوهرم وسایلمون همه مستعمل شده ، شاید اونجا بهتر از اینجا هم بخرن . اینجا که بد میزنن توی سر مال .گرچه فکر کنم وقت فروشش رو هم اینجا نداشته باشم .
حالا هی شماها بگین نمیخواد وسیله بیارین ....من هی اصرار میکنم میخوام بیارم !!!! بنظرتون بهتر نیست ؟ (‌بقول آروین (‌از بچه های اردیبهشت 87)‌آیکون یک آدم مصر !!!(‌با ضمه اول و تشدید ص خوانده شود )‌

sepiajon man nemigam chi bebari vali eno midonam ke onja chize arzon mitoni pida koni negarane lebasam bara dokhmali nabash ma avasete shahrivar onja foroshgah children place bod ke kheili khob haraj bod enghadr begam ke man bara 2ta bachaham ham bara eideshon lebas ovordam ham zemeston ham tabestone emsal be omide enke serihaye badi ham mirim onja vali hanoz ke khabari nashode.onja vaghti en arajiha shoro mishe enghad rahat shoma mitoni kharid koni ke had nadare.man khodam ba tavajoh be tajrobe ke kardam bekham beram lebas nemibaram az iran yani faghat dar had kam enja nemikharam chon onja hame model lebasi gir miyad man chon hejab daram negaran bodam vali raftam onja didam lebas poshide az iran bishtare.heheheeeeeeeee.akhe ye soetafahomi ke bara man pish omade bod en bod ke khaharshoharam ke onja hast hey migoft enja enchiza nist va madar shoharam barashon az iran mifrestad hala nago mikhaste polesho ena bedan albate ba hameye ena ke maonja maskharashon kardim va lo raftan bazam kare khodeshono mikonan va hata jorabo lebas ziro madar shoharam az enja mifrestan

vali farsho khob mikoni mikhay bebari masalan onja zarfe arkopal nist agar dari bebar

bebakhshid sareto dard miyaram harchi be zehnam berese barat migam khoshhal misham baghiyeham enja miyan va migan adam mitone khob etelaat kasb kone rasti shomaha ke mikhaid akhare tabeston berid belit tahiye kardid??????????????????????????????? en kheili moheme chon aval enke belit sakht gir miyad vakheili geron ma kenachar shodi az iran berim bahrin tavaghofe 5 saate bad landan tavaghofe 8 saate bad torento bekhatere enke yekam arzontar beshe rasti bilitamonam az onvar gereftim nesbatan arzontar shod .

سلام مجدد.
مامان جون ،‌مرسی از راهنمایی هات . در هر حال تجربه ها خیل یبه آدم کمک میکنه . ما که پارسال اسفند برای مصاحبه لاتاری مجبور بودیم بریم آنکارا ،‌همه هی گفتن سرده و من هر چی لبا گرم داشتم با خودم بردم . چشمتون روز بد نبینه ،‌از شانس ما هوا اینقدرم سرد نبود . مغازه ها هم همه حراج بودن و کلی لباس برای خودم و دخترم و شوش خریدیم . لباس گرمام که اصلا " قابل استفاده نبود و مجبور شدم از بلوزهای بهاره -پائئزه ای که همونجا خریده بودم استفاده کنم . بعد که برگشتم ،‌ارایشگرم بهم گفت من هر موقع میخوام برم یکی دو دست لباس کهنه با خودم میبرم . اونجا نو میخرم میپیوشم و کهنه ها رو همونجا میریزم دور و میام .
فکر کنین پالتوی مردونه به رنگ مشکی و فوتر عالی 100 لیر بود (‌70 تومن )‌اینقدر دلم سوخت که جا نداشتیم و نمیشد لباس کلفت بیارم .

آخه راستش هزینه تامین یک زندگی برای اول کار فکر کنم حدود 4000 دلار باشه . خوب این یعنی 45 روز زندگی .در کانادا .نمیدون ،اگر مبل هام رو علیرغم قدیمی بودن ( چون بدنه اش چوبه ،کاملا "‌قابل استفاده است ) بتون با 500 دلار ببرم ،معقول هست که 2000 دلار اونجا هزینه کنم .

vali yadet nare az hame vasayelet axs bendaz hata agar alan nabari badeha mitoni bebari?rasti latarie chi ?

سپیا جون نظر شخصیه من اینه که اوردن مبل عقلانی نیست.اولا معلوم نیست در مقصد به چه وضعی بهتون تحویلش بدن.دوما هزینه ترمیم و فریت و رسوندنش به مقصد رو در نظر بگیر.برای هزینه فریت وزن کل رو اینجوری حساب می کنن که اگه وزن مجموع وسایلتون 300 کیلو باشه ولی وزن حجمی 400 کیلو،400 رو براتون در نظر می گیرن.وزن حجمی طول*عرض*ارتفاع *تعداد/6000 به سانمیمتر مکعب هست.به این وزن می گن وزن chargable.
شاید اول زندگی حتما لازم نیست مبل داشته باشید مخصوصا اگه رفت امد زیاد نداشته باشید .با اینجال اکه بخواین هم می شه یه سه نفره یه دونفره با قیمت مناسب تو حراجی فروشگاهها پیدا کرد یا اگه چیز خوب دست دومی پیدا کردید بخرید.ما سه سه نفره چرم و دو نفره چرم رو از یه خانواده ایرانی خریدیم 500 دلار! خیلی هم عالی و تمیز بدون خرابیه.می تونی تو سایت Ikea یا فروشگاههای دیگه قیمت بگیری. اوردن فرش بزرگتر از 3 متری اونم دوتا هم زیاد عقلانی نیست در مورد فرش می تونی یکیشو بذاری ایران پیش اقوامت ولی تو وسایلی که بعدا می اری اعلام کنی.چون بدو ورود معمولا همه یکخوایه یا نهایتا 2 خوابه می گیرن.اتاق خواب خودتون که با تخت 2 نفره کامل پر می شه و حای فرش نیست بقیه جاها هم موکت یا پارکتهه شاید یه فرش برای وسط هال بخوای.اگه خونه دوخوابه هم بگیرین که بسته به جاتون داره ولی فرشای بزرگتر از 3 متر دست و پا گیر می شه.ما فقط یه سه متری اوردیم و خیلی خوشحالیم که 6 متری نیاوردیم.در ضمن معمولا تو فریت فرش دستی رو قبول نمی کنن ما تا کردیم و تو چمدون اوردیم.
کلا بیشترین هزینه در بدو ورود هزینه خرید تلویزیون و میز نهارخوری و تخت و مبله.که می تونید برنامه ریزی کنید اونایی که واجب تره رو بخرید و بقیه رو به مرور زمان بگیرید.ما تا 5-6 ماه میز ناهارخوری نداشتیم یا میز جلوی مبل تا همین ماه نخریده بودیم.خلاصه که باید با توجه به هزینه ها پیش برین و یه دفعه دستتونو خالی نکنین.وسایل اضافی هم سعی کنید از ایران نیارید.
تا یادم نرفته بگم بعضی خونه ها وسایلشونو به دلایل مختلف مثل جابجایی و ... می ذارن برای فروش که توش با قیمت مناسب می شه کلی وسایل خوب پیدا کرد.
ببخشید طولانی شد یکم