من اصلا نمیتونم تصور کنم بچه دار بشم اما برم سرکار حتی دیدم اونایی که وضع مالیشونم خوبه اما باز میرن سرکار من باشم انصراف میدم به بچم رسیدگی میکنم مادری میکنم براش
اخه وقتی بچه ر میدارید پیش مادربزرگش اونم بچه کوچیک اخه گناه داره مهرو محبتی که مادر میتونه به بچش بده یه چیز دیگست
بعد چه طور دلشون واسه بچه هاشون تنگ نمیشه مثلا شب تا شب میان دنبال بچشون
اخه چه جوری ممکنه از لحاظ عاطفی میگم
دوست تدارم اصلا