چرا نمیتونم

اما غصه بخورم که چی ، حس میکنم بیشتر از اون چیزا گیرم اومده ،

اخه پول ادمو بخورن هیچ... الان ازش متنفرم ولی طلاقم نمیده بابامم میگه تا طلاق نگرفتی حق نداری بیای خونه ی من

من فقط میخوام بدونم که حق داری   ، تو یه سری شرایط واقعا حالمون گرفته و بد میشه ، نمیشناسمت اما دلم میخواد شادی بشینه توی دلت ، منم پدری دارم که اگ بگم سر چه چیزایی اذیتم میکنه ، خندت میگیره ،شوهرمم نیس گ ازش در برم ، مجردم تا وقتی اینجام باید بسوزم بسازم ، اما تهش ما خودمونو داریم سعی میکنم خودمو بقیرو دوست داشته باشم

چرا ازش متنفری، راهی هست  که شرایط روبهتر کنی؟ 

ممنونم عزیز دلم لطف کردی.... بله باید خودمون مواظب خودمون باشیم... برای فرار از همچین پدری ازدواج کردم و بدبخت تر شدم.... ولی نمیتونم خودمو اروم کنم میخوام تموم تلاشمو میکنم.. اما یهو میبینی صورتم خیس اشکه. 

اگرم باشه ازش حالم بهم میخوره دیگه نمیخوام کمکش کنم نمیخوام خوب شه...خیلییییی اذیتم کرده... همه چیمو ازم گرفتحتی ارزوهامو

امیدوارم شغل خوبی داشته باشی یا پیدا کنی و زودتر با یه وکیل خوب اگه واقعا راهی برا درست کردن زندگیت نیست  جدا شی، تهشم زیاد امید به خانوادت نبند وقتی الان حمایتت نمیکنن اگه بعدها عاشقانه کنارتم باشن یهو میبینی از رو دلسوزی جور دگ بهت اسیب میزنن ، رو پا خودت وایستا اگه واقعا از  شرایط ناراحتی امیدوارم راحت شی ، منم دلم میخواد ارشدمو بزنم راه دور حتما مخالفت میکنن اما هر جور شده میرم ....

ممنونم... دنبال کارم ایشالا جور میشه.... ایشالا شمام ارامش پیدا میکنین

انگار که دارم با یکی مثل خودم حرف میزنم ، منم یه وقتا هر جوری هست دلم میخواد ازین خونه برم اما میترسم گیر یکی بد تر از مدرم بیفتم  ، سر یکی از خاستگارام که خیلی دوسش داشتن نمیدونی چقدر کتک خوردم و حرف شنیدم اما پسره رو دوست نداشتم و نرفتم ، الانم منم مثل تو فقط دلم میخاد یجوری ازینجا برم ، پس اصلا برنگرد پیششون حتا اگ باهات مثل فرشته ها برخورد کنن

درکت میکنم یه وقتا ادم هزار بار یسری ادمارو میبخشه اما تهش انقد اسیب میبینه ک فقط دلش میخواد خودشو رها کنه و بره 

مرسی عزیزم ، منم هر چی کار پیدا میکنم نمیزاره برم ،

همه همینو میگن.... دارم فکر میکنم چیکار کنم کجا برم اوف

همون انقد بخشیدمشو درس تشدالان از ایندم میترسم..  نمیخوام فردا بچه دار شم یا هر چی بعد بزنم تو سرم

تو یکی از تاپیکا یه خانومی میگفت رفه بود یه جای خیلی کوچیک و در حد یه اتاق حموم دسشویی اجاره کرده بود ، فکر کنم توی زیر زمین مانند بود ، اما میگفت تلاش کرد و جدا شدو کار کرد  خیلی خوشحال بود ک بلخره رها شده و زندگی خوب  و در حال پیشرفتی رو براخودش ساخت ، ت ک میگی ارزوهاتو گرفته ، ناراحتی هم واقعا جلو تلاش ادمو میگیزه من وقتایی ک خیلی حالم بده انگار ‌کاری جز خواب ازم بر نمیاد ، افسردمون میکنن این ادما ، کارتو پیدا کن بعد اقدام کن ، دنبال یه جای خیلی کوچیک باش ، یعنی شرایطو فراهم کن از قبل که بعد خیالت یکم راحتتر باشه ، چون بهرحال وقت طلاق و تغییرات اینجوری ادم ترس ب دلش میفته اما اگ واقعا راهی نیست برا شادیت بجنگ دوستم

منم تو دوران مجرديم دو سه سال اينطورى شدم بعد نميدونم چى شد يه بار سر يه جريانى گريم گرفت از اون روز به بعد اشكم در مشكمه تا خود الان