کلا زندگی با ادمای که از لحاظ روانی نیاز به درمان دارن لازمه اش اول از همه اشنایی با اون بیماری و سیر بیماری و نحوه درمانش و در مرحله بعد صبر و حوصله زیاد و البته از خود گذشتگی زیاد و همچنین گذشتن از خیلی خواسته ها و نیاز های طبیعی. خوب اینا خیلی سخته
دقیقا همینه. چون خیلیا که بعد متوجه بیماری میشن میسوزن و میسازن چون هم با طرف روزای خوبی داشتن پس کتارش نمیزارن ولی کسی که با این علم میخواد یه زندگی رو شروع کته خیلی براش سخت میشه