ني نامه
اولش نفس می نیارم زد از شکر دوست
[QUOTE=113988749]اگه دوست داری شعرو کامل بنویس تا منمکامل برات شرح بدم[/QUOTا
نفس مي نيارم زد از شکر دوست
که شکري ندانم که در خورد اوست
عطائي است هر موي از او بر تنم
چگونه به هر موي شکري کنم؟
ستايش خداوند بخشنده را
که موجود کرد از عدم بنده را
که را قوت وصف احسان اوست؟
که اوصاف مستغرق شأن اوست
بديعي که شخص آفريند ز گل
روان و خرد بخشد و هوش و دل
ز پشت پدر تا به پايان شيب
نگر تا چه تشريف دادت ز غيب
چو پاک آفريدت بهش باش و پاک
که ننگ است ناپاک رفتن به خاک
پياپي بيفشان از آيينه گرد
که مصقل نگيرد چو زنگار خورد
نه در ابتدا بودي آب مني؟
اگر مردي از سر بدر کن مني
چو روزي به سعي آوري سوي خويش
مکن تکيه بر زور بازوي خويش
چرا حق نمي بيني اي خودپرست
که بازو بگردش درآورد و دست؟
چو آيد به کوشيدنت خير پيش
به توفيق حق دان نه از سعي خويش
تو قائم به خود نيستي يک قدم
ز غيبت مدد مي رسد دم به دم
نه طفل زبان بسته بودي ز لاف؟
همي روزي آمد به جوفش ز ناف
چو نافش بريدند روزي گسست
به پستان مادر در آويخت دست
غريبي که رنج آردش دهر پيش
بدار و دهند آبش از شهر خويش
پس او در شکم پرورش يافته ست
ز انبوب معده خورش يافته ست
دو پستان که امروز دلخواه اوست
دو چشمه هم از پرورشگاه اوست
کنار و بر مادر دلپذير
عزیزم رشتت چیه ؟ چقدرم زیاده. من ارشد ادبیاتم ولی الان میخوام شام بپزم . تا کی لازم داری
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
3 ثانیه پیش
3 ثانیه پیش
5 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
