من با همسرم دوست بوديم، خانواده مم مذهبي نيستن ولي خب بالاخره باباها كلا حساسن رو اين قضايا
اول خانواده شوهرم اومدن خواستگاري به اسم غريبه، بعدا چون ١٩ سالم بود و عجله اي نبود بابام جدي نگرفتشون و ميگفت نه
منم چون ميخواستم ديگه دلمو زدم به دريا خودم رفتم به بابام گفتم
گفتم ما همو ميشناسيم حدود ٣ ماهه، باهم حرفامونو زديم همديگروهم دوست داريم
بذار بيان يه بار ديگه مطمئنم خودت هم راضي ميشي
البته ما صرف عشق و عاشقي ازدواج نكرديم، هم تفاهم داشتيم و هم خانواده هامون نسبتا از لحاظ مالي و فرهنگي تو يه طبقه بودن
اهان چون جمع بستگی فکر کردم خانواده اش میگن
قرار نیست که دروغ بگه فقط نیاد بگه دوست بودین
از اول که میخوان بیان خب خانوادت پرسیدن چطور اشنا شدید و...بگید تو دانشگاه دیده و پسندیده و ازم شماره خواسته که زنگ بزنن برای خواستگاری
قرار نیست بشینه مفصل بگه که
چه فاز صداقت برداشته دوستت
بگو پس شمارو بخیر و ما رو ب سلامت جدی میگم ادم اینجوری یک دنده ب درد زندگی نمیخوره بگو بهش ک توام حرفی نداری ک بگی ولی تو جلسات اول خواستگاری اصلاااااا جایز نیست اگر انشاا۰۰ خانوادها همو پسندیدن و مشکلی نداشتن بعد میگید کمکم دیر نمیشه منم دقیقا مثل شما بودم تازه من خانواده ب شدت مذهبی ولی تو جلسه اول لزومی ندیدم بگه بعد کمکم گفتیم اخه یعنی چی این حرف حسنک راستگو شده
میخواد برات ادا تنگارو دراره
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
