من ۲۵
شاغلم ..
اصلا مشکل پسند نیستم .
تو خانواده ای بزرگ شدم که به نظر خودم تربیت خوبی نداشتم.دوران بچگی بسیار بدی داشتم .احساس کردم لیاقت زندگی مشترک و فرزند رو ندارم و توان اداره زندگی و تربیت بچه رو ندارم .گفتم لااقل این انصاف رو داشته باشم که بجز خودم کس دیگه ای رو بدبخت نکنم ..سرم رو انداختم پایین و به زندگی خودم رسیدم .لااقل میدونم که مدیون کسی نیستم و زندگی هیچ کس رو نابود نکردم
اعتمااد بنفسم مشکلی نداره ..خوب بودن فقط به خوب حرف زدن نیست .تربیت و روحیه و بلد بودن بعضی چیزها خیلی مهمه .هیچ جایی هم نوشته نشده و قانون نیست که هر کسی تو هر شرایطی که هست حتما باید ازدواج کنه یا بچه دار بشه .هر کس خودش رو بهتر از بقیه میشناسه و وقتی میبینه قادر به خوشبخت کردن کس دیگه ای نیست ، هیچ دلیل منطقی و حتی غیر منطقی برای تشکیل خانواده وجود نداره .
هیچ مشکلی هم با این مورد ندارم ..هر کس ازم میپرسه چرا ازدواج نکردی خیلی راحت میگم کیس مناسبی برای ازدواج نیستم :) خجالت هم نداره
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
