فقط اولش بگم من دیگه به یه سنی رسیدم که نظر دیگران کارهای اونا و فکرشون دربارم اصلا مهم نیست برام . برای خودم زندگی می کنم. اما من یه اتفاقی برام افتاده خیلی جالبه اونم اینه که من از کنار هر دختری تو خیابون رد میشم بهم لبخند میزنه . تو هرکلاسی میرم دخترا اکثریت میخندم . توی دانشگاه پارک بازار یا هرجایی میرم همین بوده . فقط سه بار توی جاهای مختلف تو شهرای مختلف شنیدم دخترا گفتن خیلی بامزس ولی از نظر خودم اینطوری نیست . میخام بدونم دلیلش چی میتونه باشه . اینم بگم بین خودمون باشه من با اینکه ادم اجتماعی هستم فوبیا دارم و خیلی زندگیم برام سخته چون اعتماد به نفسم رو اورده پایین ولی هیچوقت توی خونه نمیشینم و با اینکه سخته برام ولی همیشه تو جمعم . ممنون اگه کمکم کنید
نه ولی خودم فک نمی کنم با مزه باشم و اینکه دلیل خنده ها فک نکنم به خاطر این باشه دوس دارم مثل بقیه وقتی دخترا از کنارم رد میشن عادی رد شن نگامم نکنن این برای بیماریم هم بهتره
💔دلم تنگ است و میدانم تو دیگر بر نمیگردی بمانم هرچه خیره پشت این در بر نمیگردی غریبی میکنم با قاب عکست ناامیدانه خودم هم کرده ام انگار باور بر نمیگردی ...
💔دلم تنگ است و میدانم تو دیگر بر نمیگردی بمانم هرچه خیره پشت این در بر نمیگردی غریبی میکنم با قاب عکست ناامیدانه خودم هم کرده ام انگار باور بر نمیگردی ...