اونجا یه عالمه گریه کنم.بدون اینکه کسی چپ نگاه کنه.مثلا چادر سفید گل گلی سر کنم و توی صحن نماز بخونم.مثلا بشینم یه گوشه به کبوترای حرم نگاه کنم.مثلا بگم به خدا بگن هوای ماه پیشونی رو داشته باش.مثلا خدا بگه بذار دل این بنده مو شاد کنم.
خدایا با همه ی بدبختی هام ولی باز شکرت.شکرت برای هر لحظه ی قشنگ زندگیم.خدایا به اندازه ی دونه دونه قطره های شبنمی که صبحا میشینه روی برگ گل ها شکرت
