من سرطان دارم واقعا زندگی خودم و خونوادم مختل شده خیلی دارم درد میکشم خیلی وقتا عصبی میشم در صورتی که قبلا خیلی آدم خوشرویی بودم میگن بخاطر بیماریمه اما اطرافیانم خیلی باهام بدرفتاری میکنن همش عذاب وجدان دارم شاید من کار اشتباهی کردم اما بعد با خودم میگم اگه من جای اونا بودم درک‌میکردم که کسی با شرایط سختی مثل شرایط من که معلوم نیست حتی چند وقت زنده ممکنه اشتباه زیاد بکنه و یا از سر ناراحتی کار شتباهی بکنه
لطفا بی تعارف بگین اگه شما بودین بازم دلخوریتونو به روی شخص می آوردین یا با خودتون میگفتین که بخاطر فکر مشغولشه که گاهی حرف نادرستی میزنه؟ یا اگه ناراحت بودین از دستش بازم تنهاش میذاشتین؟! یا کنارش میموندین؟
