بزار بگن من دومین سالیه که خودمو تو خونه حبس کردم فقطم به خاطر یه کلمه خانوم دکتر ولی خانوم دکتر که نمیشم هیچ کلی از ثانیه ها و اتفاقای قشنگ رزندگیمو از دست دادم.
ان شالله که خانون دکتر میشی ولی وقتی ساعت ۳ شب بچه ت تو بغلت گریه میکنه و تو چون خانوم دکتری و ان کال هستی باید پاشی بری بیمارستان و حواست پنج گانه تو جم کنی طرف و از اون دنیا برگردونی اونوقت دیگه تعریف و تمجید دیگران برات اصلا مهم نیس