شوهرم یه خونه دیده ماهی 500 ته شهر هست ولی من رو دوست دارم برای اجاره... میگه از پسش برنمیام.... تو جشن کوتاه اومدم با بی پولی هاش ساختم... یعنی خونه ای که میخوام توش زندگی کنم رو نباید دوست داشته باشم!! پشیمونم زنش شدم.. پول نداره... هیچی به میلم نیست... افسرده شدم.. هی گفتن خوبی مهمه... به خدا پول هم مهمه...
*** زندگی قانون باورها و لیاقت هاست، باور کن لایق بهترین هایی***
بله مهمه ولی کاریش نمیشه کرد قبل ازدواجتون باید به این چیزا فکر میکردید
خدا که فقط متعلق به آدمهای خوب نیست خدا، خدای آدمهای خلافکار هم هست و فقط خود خداست که بین بندگانش فرقی نمی گذارد فی الواقع خداوند اند لطافت،اند بخشش،اند بیخیال شدن،اند چشم پوشی و اند رفاقت است رفیق خوب و با مرام همه چیزش را پای رفاقت میدهد.اگر آدمها مرام داشته باشند هیچوقت دزدی نمیکنند،ولی متاسفانه بعضا آدمها تک خوری می کنند و این بد روزگار است.بایستی ما یه فکری به حال اهلی شدن آدمها بکنیم،اهلی کردن یعنی ...اهلی کردن یعنی ایجاد علاقه کردن.و این تنها راه رسیدن به خداست که بسیارم مهم است.
عزیزم اگه تازه عروسی راضیش کن برید اون خونه واسه سال اول خوله ولی اگه چندیاله عروسی کردی بیخیال شو پونصد تومن زیاد نیست ولی در سال میشه۶میلیون برای ادمای کم درامد سالی۶میلیونم از دست بدن یجور پسرفته