پدرم خودم تو بیمارستان هی از جاش بلند میشد میگفت وای خدا چرا همه جا تاریکه....
منو به طرف اون نور ببرید....
شبا سه چهر بار اینکار رو می کردیم براش....بعد یه هفته فوت کرد.
یه خانومه تو بیمارستان بود. گفت چشم بصیرتش باز شده...براش ختم قرآن بگیرید تا روحش آروم بشه.یا دوستان و آشنایان ختم قران گرفتیم. امشب ختم قرآنمون تموم شد. فرداش صبح بابام فوت کرد
هعیی😧
ندیدم
خدا رحمتش کنه
پدربزرگ منم چند روز قبل فوتش شاه و میدید
بعد فوتش خیلی ناراحت بودم.خیلی به خوابم میومد.
یبار اومد تو خوابم اون اون طرف خیابون بود من این طرف خیابون...گفت چرا اینقدر بی قراری بابا....
فاصله من و تو به اندازه عرض این خیابونه...من پیشتم. حس,نمی کنی
ندیدم من خیلی ضعیفم ب این چیزا حالم تا ی ماه بد میشه
خدا بيامرزدش
امکان داره کسایی که قراره فوت کنن خودشن متوجه بشن ؟اخه مامان بزرگ من میدونست
الهی بمیرم براش امروز رفتم بهشت زهرا مزارش پیدا نکردم
خیلی میریم ولی نمیدونم چرا امروز پیدا نکردم
من موقع فوت مادربزرگم بالا سرش بودم.لحظه اخر یه نفس عمیق کشید(تا قبل اون نفساش بریده بریده بود و هر دقیقه دو سه بار نفس میکشید)
مثل ادمی که بعد یه کار سنگین یه اخیش میگه نفس اخرش اومد بیرون.خیلی لحظه عجیبی بود.
من همش فکر میکذدم نود سال سن تموم شد
نود سال خوشی و ناخوشی،اتفاقات عجیب غریب
نود سال
نوزاد ما هم فوت شد 18 روزه
یعنی یه سهل انگاری باعث شد تو 14 روزگیش بره کما
شب آخر که بالا سرش بودیم من و باباش خیلی خیلی گریه می کردیم. چون سطح هوشیاریش کاملا از بین رفته بود و فقط به خاطر گریه های من و باباش دستگاه رو جدا نمی کردن. یعنی یه جورایی فوت کرده بود
اصلا یادم نمی ره نصفه های شب که من و باباش رفتیم بالا سرش سه چهار بار چشاش رو با اینکه بسته بود به هم فشار داد محکم. انگار حضور ما رو حس کرده بود. برگه ای که بالا سرش می زارن اسمش رو می نویسن. اونم از بالا افتاد زمین
