"بی بی گل"

@هانیه۱۹۹

@رهگذر۱۳۷۴

@ساراسیف  

گلی و نازگل به هر سختی بود از اون مهلکه جون سالم به در بردن و دوباره به ایل اومدن..ولی خب کلی حرف پشت سرشون بود ....یه جورایی وجودشون از دوتا غریبه عادی فراتر رفته بود و همه از وجود سرکش نازگل و ترس های شدید گلی فهمیده بودن یه کاسه ای زیر نیم کاست...و این دوتا فقط دوتا دختر عادی نیستن که خانوادشون رو طی تصادف از دست داده بودن...چون گلی و نازگل به جز زن خان که حکم مهمان رو براش داشتن و اون صاحب سفره اونا بود به بقیه حیقیت رو نگفتن......

دیگه با وجود عاشقی اون پسر روستایی و دعوای نازگل ...به اندازه کافی تو چشم رفته بودن.و باید برای لو نرفتن زود بارو بندیل می بستن و به یه جای دیگه‌ میرفتن...که اینبار دوباره برمیگردن به روستایی که نازگل خونه داشت...و می بینن تقریبا روستا ساکته و دیگه خبرمبنی بر دختر فراری جزامی هم کهنه شده.....به محض اینکه میرسن...یکی از همسایه های نازگل که یه خانوم مجرد پا به سن گذاشته بود...زود خودشو بهش رسوند و اول با تعجب به بی بی گل نگاه کرد...و وقتی دید نازگل قصد خبر دادن و معرفی اونو نداره...با بی میلی یه نامه داد بهشو همچنان که چادرشو زیر گلوش می پیچید ....ابرویی نازک کردو گفت یه اقایی اومده بودو دنبال تو میگشت... این نامه رو بهم داد تا بدمش به تو..به چشم برادری خوش قدو بالا هم بود...دوباره با چشم های منتظر به بی بی گل نگاه کرد و وقتی دید اون هم  قصد توضیج ندادن نداره...سری کج کرد و با غیض گفت خدا بده شانس و راهی خونش شد و درو محکم پشت سرش کوبید

نازگل و گلی رفتن تو خونه......گلی با ترس و نگرانی پرسید یعنی از کی میتونه باشه؟ نازگل گفت نمیدونم....و بعدخواست نامه رو باز کنه که دید لبه هاش ناشیانه چسب خورده...حرصش گرفت از فضولی دختر همسایه و تو دلش گفت ...احمق خانوم نامه رو باز کرده...بازدمش رو با عصبانیت داد بیرونو نامه رو بازکرد و با دیدن نامه لبخندی از سر رضایت زد

گلی با تعجب به دست نازگل نگاه کرد گفت این که خالیه...نازگل با چشم های که انگار نوری توشون دمیده شده.. گفت معلومه که باید خالی باشه...برو اجاقو روشن کن....

نازگل نامه رو جلوی اجاق میگیره و کم کم نوشته های روش به رنگ قهوه ای در میاد..گلی با تعجب نگاه میکنه.و نازگل میگه با جوهر ابلیمو نوشته شده...در مقابل گرما اکسید میشه .و به رنگ قهوه ای در میاد...و فقط یه احمق میتونه همچین نامه ای برای من بنویسه

چشماش از هیجان برقی زدو در حالی که صراش می لرزیدگفت "امیر"....گلی از تعجب و نگرانی یکدفعه روی صندلی نشست ...توی نامه ادرس یه جا بود تو تهران ساعت ۸ صبح.....نازگل نیومده وباره بار سفرو بست ..گلی ته دلش خیلی نگران بود...ولی نازگل اینقدر شادو خوشحال بود که نه متوجه نگرانی ها بود...و نه حتی به خطر ها فکر میکرد....نازگل و گلی راه افتادن به سمت تهران...و نازگل به اون کافه رفت

و روی میز جلوی پنجره منتظر شد و همش به بیرون نگاه میکرد..گلی هم برای اینکه مزاحم نشه تصمیم گرفت روی یه میز دیگه بشینه....و بالاخره در باز شدو نازگل سریع به سمت  در برگشت....و با دیدن امیر حتی نفس کشیدن هم فراموش کرد...ناخوداگاه اشکی از گوشه ی چشمش چکید...امیرش پیر شده بود...کنار چشماش چروک داشت و جلوی موهاش سفید شده بود...ولی باز هم مثل گذشته جذاب بود...بازهم مثل گذشته تمام قلبش متعلق به اون بود

امیر به سمت نازگل قدم برداشت...و بعد سال ها روبه روی هم نشستن...امیر شروع کرد به گفتن...که رفت خارج ولی برگشت...و وجب وجب ایرانو گشتم تا پیدات کنم....اخر هم یه روز درمونده وقتی نشسته بودم دم یه امام زاده و به گذشته فکر میکردم...دیدم یه دختر اومده رو به روی امام زاده و حواسش به من نیست و تند تند داره بد همسایش رو میگه...یه دختر عبوس ..عذب...پررو...بی خانواده که اسمش نازگله..وقتی گفت یه جوری به ادم نگاه میکنه انگار میخواد شیره وجودتو بانگاش از تنت بکشه بیرون دیگه مطمئن شدم خودتی......و با خنده گفت آخر سر هم مدیون اون همسایت شدم.....نازگل خندش گرفته بود...یعنی مرضی فضول اونو به امیر رسونده بود....‌یه لبخند از ته دل زد..و خدارو شکر کرد

@narrrges  

خانما هستین؟؟؟؟