"بی بی گل"

نازگل درد کشید..ولی با درد با پشت دستش اشکاش رو از گونه هاش پاک کرد و لبه استین محمدو کشید...‌محمد با تعجب برگشت و نازگل چشماشو بست و دهنشو باز کرد ..

ببین هر وقت پر پر شدن عزیز ترین کست رو دیدی...به فاصله دو روز دلت رو...بعد سایه سرت رو دفن کردی بعد بیا اینجا برای من اروغ روشن فکری و مبارز بودن بزن...از اون اول هم از من خوشت نمیومدو میخواستی از سرت منو واکنی...ولی اقای به ظاهر باهوش...سه شنبه هفته بعد قراره کارگرا بیاد و دکلای محل مارو تعمیر کنن...و اون باجه ای که گفتی باهاش تماس بگیرم از کار می افتاد...اینم از قصد کردی که پای منو ببری ولی کور خوندی...من عمرا کنار نمی کشم میدونی چرا؟ و با تمام جسارتش به چشماش زل زد و گفت چون چیزی بدای از دست دادن ندارم

محمد تاحالا دختر مبارز زیاد دیده بود....گاهی مثل دخترای بی دغدعه پولدار دنبال دردسر میگشتن ..یا گاهی ترسو هایی بودن که  از سر نداری و بدبختی دنبال راه نجات  میگشتن..ولی اون فرق میکرد ...نازگل دنبال خودش می گشت..دختری که اگر خشت خشت وجودش رو کنار میزدی به دختری میرسیدی که با تمام درد و زخماش هنوز می جنگید و قصد داشت ادامه بده

محمد کم کم قرارای واقعی با نازگل گذاشت و کم کم وارد گروهش کرد و به چند نفر قابل اعتماد معرفی شد....حالا بعد گذشت چند ماه نازگل وظیفه جا به جاکردن کتاب و نوشته و رسوندن خبر هارو برعهده داشت و محمد هرچی که میگذشت بیشتر نسبت به هوشش شگفت زده میشد...جوری که تو جاهای خیلی خطری با کلکی  که نازگل سوار کرد خیلی امنیت بیشتر شد و اونم این بود که نوشته هارو تو استر لباس می نداخت و این هم خودش تو خیاط خونه موقع دوختن لباس انجام میداد

تا اینکه یه روز محمد بهش میگه قراره یه ماموریت جدید داشته باشه و اونم اینکه که تو یه مهمونی شرکت کنی و مخ یه کسی رو بزنی و ازش اطلاعات بگیری‌...اون طرفم بچه یکی از وزرا تو مملکت پهلوی بوده‌...

تا اینکه به اون مهمونی میره‌...و اونجا اون پسررو می بینه ..و سر صحبت رو باهاش باز می کنه و اون پسر هم متقابلا باهاش گرم صحبت میشه....نازگل زیبا بوده...چشمای سبزی که قدرت سحر کردن هرکسی رو داشته....پسر رو کسی صدا میزنه و اون دور میشه و نازگل به تصویر خودش تو اینه نگاه میکنه....هیچ اثری از اون دختر که چشم نظر ابی به لباس گل گلیش می بست و حنا کف دستش می مالید باقی نمونده بود...هرچند هنوز یه جایی تو عمق وجود یه نازگل داشت اواز محلی میخوند پسر کوچولوش رو تو بغل می فشرد و لپ سرخش رو گاز می گرفت

  محترمانه گم شو بود گمونم

امیر دوباره نزدیکش اومدو با نازگل گرم صحبت شد..و شب قرار شد برسونتش ..نازگل قبول کرد و ادرس همون خونه ای که محمد داده بود تا به عنوان خونش معرفی کنه رو داد...همه چیز به خیرو خوشی تموم شد که موقع پیاده شدن...امیر گفت وایسا ...نازگل سوالی نگاش کرد که با لحن خشکی  گفت...میدونم عصو گروهک ...هستی و می خواستی از من حرف بکشی..

نازگل مات موند...دستی به گردنش کشید....و اخرین بندو به یاد اورد....یه مبارز تا اخرین لحظه مبارزه میکنه و مرگش به دست خودش رقم میخوره....قرص از سگک گردنبندش باز کرد و به سمت دهنش برد و فورا قورت داد