روز مادر

الهی بمیرم برات 

من کفش ملی.برادرمم کیف

هیچ خاکی عزیزم , البته تقصیر مامانته که اینقدر عذاب وجدان داری , شوهر خاله من یه حقوق معلمی میگیره , 3تا هم بچه دارن , اونا 100 تومن میدن , شوهر من ساختمون سازه , دو تا بچه داریم , ارزش املاکمون 10 برابر شوهرخواهرمه , خییییلی بخوایم کادو بدیم 30تومن

من که هر چی بدم، پیش چشمش رو نمیگیره، چون خواهران بیشتر میدن!!!

خدا نکنه عزیزم

۳۰ هزار تومان فقط؟؟؟؟

عذاب وجدان که دیوونم کرده، شما چطوری تحمل میکنی دورازجونت خجالت زده نمیشی؟ من همه جا بخاطر رفتار مادرم سرم پایینه

آره , اگرم کمتر بشه که چه بهتر 😐

خانواده ام میدونن اخلاق شوهرم اینه , من که چیزی میبرم حتی مامانم ناراحت میشه , هیچ جا هم از شوهرم بد نمیگن که من خجالت زده بشم 

یعنی واقعا بخاطر اخلاق شوهرتون به شما سرکوفت نمیزنن؟ مثلا بگن دور ازجون بی عرضه ای که شوهرت اینجوریه یا انتخابت غلطه و...

من نه تنها تو خانوادم واسه شوهرم احترام قائل نیستن مادرم جوری برخورد میکنه همه جا انگار شمر گیرش اومده نه داماد

نه خداروشکر , حتی من که گاهی از دست شوهرم ناراحتم و باهاشون درددل میکنم , اونا به من روحیه میدن و خوبی های شوهرمو بهم گوشزد میکنن , امیدوارم مادر شما هم رو رفتارش کار کنه که دیگه آرامشتو به هم نریزه 🙏

خداروشکر. منکه هیچوقت با خانوادم درددل نکردم روزایی داشتم که از شدت مشکل روزی صدبار گریه میکردم اما هیچکس آرومم نمیکرد تازه برعکس هروقت میرفتم خونه مادرم مثلا میپرسید زندگیت خوبه میگفتم آره خداروشکر سریع میگفت برو بابا تو خیلی ساده ای گولت میزنه، نه چیزی به اسمت کرده نه کادوی آنچنانی میگیری شوهرتم خسیسه، پررو و سواستفاده گره توام مثل کبک سرتو کردی زیر برف میگی زندگیم خوبه

عزیزم ان شاالله مشکلت به زودی حل بشه , منم چیزی به نامم نیست , حتی برای خرید وسایل مورد نیاز تو خونه حرف حرف خودشه , نمیخوام زندگیم خراب بشه , فعلا کنار میام , مسلما یه خوبی هایی داره که منم کوتاه میام , منم سیاست ندارم متأسفانه 

نمیخوام تو دلتو خالی کنم اما به نظرت ما زیاد کوتاه نمیایم؟من اگه خونه بابام رو مادرم جهنم نمیکرد شاید دوسال پیش نامزدی رو بهم میزدم، شاید حتی تو عقد جدا میشدم تاپای جداییم رفتم اما همون موقعم مادرم خون به جگرم کرد اینقد سرکوفت زد که خاک برسرت با این انتخابت.

همسرم خوبی داره بهتره بگم تنها بدیش که نتونستم باهاش کنار بیام همین موضوعه که بنده پوله، اما گاهی فک میکنم به چه قیمتی دارم جوونیمو میذارم؟ تاکی میتونم تحمل کنم؟چی باعث شده منو شما به ادامه فکر کنیم؟ من بگم هرچیزی گفت قبول میکنم که زندگیم خراب نشه اما به چه قیمت؟روح روانم که داره خراب میشه از یه زندگی کج دار و مریز ارزشش بیشتر نیست؟

نمیدونم اینقد فکر تو ذهنمه که دیگه کم آوردم

مسلما ما هم یه کمبودایی داریم که شوهرمون داره تحمل میکنه , اگه سیاست داشتیم که قطعا بهتر بود , من از دعوا فراری ام , برای همین دنباله اش رو نمیگیرم , خداروشکر که 2سال پیش نامزدی رو به هم نزدی , وگرنه با این اخلاق مادرت دور از جون تا الان خودکشی کرده بودی , شوهرت برای خرج خودت هم سختگیری میکنه?