میدونم خیلیا مخالفن باحرفم و حق هم دارن،میدونم کارم اشتباست...چقد سخته عاشق یکی بشی که متاهله،تقصیر من که نی،تقصیر دله،میدونم زنش،بچش گناه دارن اونم هم جنس منه،یه زنه،حساسه،ولی خدا عشقشو تو دلم انداخت،هیچوقتم دوستیمون یه رابطه ای نیست مثل همه،تو این چهار ماه که باهاشم روز به روز وابستش شدم ولی نمیتونم دل بکنم هردفه یک هفته کات مبکنم باز اشتی...واقعا دختریم نیستم که بگم عاشق مردم،نه!برعکس همیشه متنفربودم ولی سر خودم اومد،،،دوسداشتم ببینم رابطش با زنش چطوریه که بهش خیانت میکنه!هوووف خیلی خسته شدم،کاش بشه یه روزی ازش متنفربشم
عزیزم انسان جایز خطاست فکر اون دنیاتم باش فکر آه ونفرین زن وبچش دنیاارزش نداره شاید فرداروندیدی نکن عزیزم عمرآدم کوتاه بزاربعدا اگه ازدواج کردی به بچت نگی مادرت پاش تو زن گی کسی بود انسان خداعقل داده این م.قعیت های شیطانی خیلی براهمه پیش اومده آدم عقل ومنطق داره میتونه خودش نجات بده خودت نجات بده از عذاب دنیا .آخرت نزارنفرینت کنن برودنبال مجردها حتمابهترین هاهستن برات بنظرم عشقت کورکورانست بسیارغلط به خودت بیا تا خدا دست به کا رنشده به حسابمون نرسیده😥😥