چند دقیقه پیش یه تاپیک دیدم در مورد شب یلدا که بهم تلنگر زد که این متن رو بنویسم، به عنوان یک زن، به عنوان یک فمینیست، مینویسم حتی اگر فحش بخورم.
خانم عزیز، دختر نازنین، ازدواج معامله هست ولی مبادله پول در مقابل کالا نیست، که من دختر اینقدر جهیزیه دادم پس اینقدر می ارزم یا من پسر این مبلغ عروسی گرفتم و خونه دادم پس اینقدر می ارزم. تو رو خدا برای خودتون ارزش قایل شید، رسوم مسخره و مزخرف رو بذارید کنار، تا وقتی به بلوغ نرسیدین ازدواج نکنید که به خاطر یه کادو شب یلدا یا فلان سالگرد یا هر چی زندگیتون از هم بپاشه.
خانمای گل، دخترای عزیز، شما از خانواده همسر توقع دارید مخارج عروسیتون رو بدن، خونه هم بهتون بدن، بعد هم تو زندگیتون دخالت نکنن، نمیشه جانم، نمیشه،طبیعیه که وابستگی اقتصادی به خانواده ها دخالت خانواده ها رو هم به همراه داشته باشه، چرا رسم و رسوم مزخرف جهیزیه و مهریه و کادوی شب یلدا رو که همشون هم به خدا ضد زن هستند رو کنار نمیذارید؟؟؟
تجربه شخصی من این بوده که جلوی تمام رسوم بی پایه ایستادم، البته ناگفته نماند که خانواده خودم و همسرم هم بسیار روشن هستند و نیازی به جنگیدن نبود، فقط من چون عروسی رو زائد میدونستم و ترجیح میدادم به جاش یه مسافرت خوب برم و همسرم تک پسر خانواده بود کمی با مخالفت از طرف خانواده همسرم مواجه شدم که باز هم چون قرار نبود پول عروسی و ... ازشون بگیریم در آخر گفتن هر جور خودتون دوست دارید این زندگی شماست. میدونید چرا این جمله رو گفتن چون دیدن ما بهشون وابسته نیستیم و با این کار حق هر دخالتی رو ازشون میگیریم.
من از ۲۱ سالگی با همسر کنونیم دوست بودم ولی تا ۲۸ سالگی ازدواج نکردیم چون میخواستیم مستقل باشیم، چون نمیخواستیم از خانواده ها کمک مالی بگیریم، عروسی نگرفتیم، به جاش خونه خوب خریدیم، جهیزیه از خانواده نگرفتیم به جاش دو تایی با هم زندگی رو ساختیم مهریه نخواستم به جاش از حقوق قانونی خودم دست نکشیدم. باور کنید وضع مالی خانواده هامون هم خوبه ولی کیف اینکه ما خودمون دوتایی همه چیزمون رو ساختیم یه چیز دیگه بود.
خیلی از خانمها میگن از همسرم میترسم، همسرم بهم فحش میده منو میزنه و ... خوب دختر گل تا وقتی تو خودت خودت رو به عنوان یک انسان مستقل قبول نداری هیچ کس دیگه ای هم تو رو به عنوان انسان مستقل نمیپذیره، تا وقتی از همسر به عنوان کیف پول و کارت عابر بانک توقع داری، همسرت هم شما رو وسیله اطفا شهوت میبینه... وقتشه ما خانمها شروع کنیم، یاد بگیریم زندگی مشترک اسمش روشه، مشترک، یعنی همه چیزش مشترک، قرار نیست غنائمی که یکی از طرفین از جنگ به دست میاره بیشتر باشه، قراره دو نفر با هم و در کنار هم زندگی بسازن.
ببخشید که خیلی طولانی شد، باور کنید قصد بی احترامی و جسارت به هیچ کسی رو هم ندارم، ولی به خدا وقتشه که این حرفا زده بشه.