سلام دوستهای گلم من تازه وارد سایت شدم حالم خیلی بده خیلی داغونم ۲۸سالمه ۱۲ساله ازدواج کردم دوتا بچه دارم ازدواجم ی ازدواج اجباری بود ازهمون اول ازشوهرم متنفر بودم هردفعه میخواستم تموم کنم همش میگفتن باگذشت زمان درست میشه ولی بخدا هرروزم بدترازدیروزمه ازی طرف دوسش ندارم از ی طرف اعتیاد بیکار بداخلاق اهل محبت عاطفه هم نیست الان دوروزه اومدم خونه پدرم میخوام دیگه تموم کنم چون واقعا دیگه نمیتونم تحمل کنم
اصلا ویژگی مثبت نداره بانو؟😐
آخه با 2 تابچه؟😢بچه هات چندسالن؟😧
درخواست دوستیمو قبول کن
با بچه هات چجوری رفتار میکنه؟؟وقتی بیکاره مخارج زندگی رو چجوری تامین میکنین؟
نگفتی اعتیادش به چیه درخواستمو قبول کن
بیست و هشت یعنی ۱۲-۱۳ سال موچکتر از من که تازه ازدواج کردم
یعنی یه عمر موفقیت
اگر پشتت هستن تموم کن
به اندازه کافی فرصت اصلاح داشت
ببین
بریز دور حرفای خاله زنکیو
بچه ها تو محیطی که مسئولیت پذیری رو آموزش ببینن ولو از یک والد خیییییلی کمتر صدمه میبینن
این تحربه دوستای خودمه که یه عمر به والدینشون میگفتن کاش جدا میشدید و ما اینهمه تنش نداشتیم
اولش کمی گیجی
مثل بیرون اومدن از غار بعد از سالها
بعدش میبینی زندگی اون بیرونه
حتی تنها
ولی سعی کن کمی استقلال مالی داشته باشی
که با خانواده ت نمونی حداقل بعد یک سال
پانسیون بشی بهتره
هزینه ای هم نداره
برو سر کار
صبح تا شب
فقط اجاره پانسیون بده و خورد و خوراک
ولی مستقل باش
چیزی که بهش نیاز داری
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
9 ساعت پیش
9 ساعت پیش
9 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز