شهر کتاب(2)

اب سه زن (اشرف پهلوی، مریم فیروز و ایران تیمورتاش) از جمله آثار مسعود بهنود است. این کتاب در سال 1374 توسط مؤسسه انتشاراتی نشر علم منتشر شده است. چاپ چهارم کتاب در 1375 در شمارگان 5500 نسخه و با همان مقدمه اول آقای بهنود انتشار یافته است. در 14 فصل این کتاب فصولی به رضاخان، فرمانفرما، تیمورتاش و ... اختصاص یافته اما فصلی از سوی آقای بهنود به کسانی که این کتاب به نام آنان منتشر شده اختصاص نیافته است.
دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران، کتاب مزبور را مورد نقد و بررسی قرار داده است. با هم، نقد را میخوانیم :



نویسنده کتاب این سه زن مقدمه خود را با این عبارت آغاز میکند: این کتاب تاریخ نیست. رمان هم نیست. شاید یک روایت تاریخی باشد سپس چهارده فصل را بر این پایه و اساس در پی هم میآورد. حک کردن چنین عبارتی بر پیشانی مقدمه کتاب، بستری را فراهم ساخته است که روایتگر در پرداختن به قریب 60 سال از تاریخ معاصر کشور، خود را بینیاز از ذکر هرگونه منبع و مأخذی احساس کند. البته این نحو تاریخپردازی اگرچه جایگاهی در تولید پیشنیازهای تاریخنویسی، یعنی ثبت روایت افراد ناظر و حاضر در صحنه رخدادها دارد، اما به کارگیری آن مختص راویان دست اول حوادث و رخدادهاست و نمیتوان آن را به روایتگری کامل تاریخ تعمیم داد؛ زیرا هر جا راوی خود مستقیماً حضور داشته باشد میتواند بدون ذکر مأخذ سخن گوید. همچنین لازم به ذکر است که میزان اعتبار روایتهای خاطره پردازان نیز رابطه تنگاتنگی با میزان وثاقت و اعتبار روایت کننده آن دارد.
جالب آن که نویسنده کتاب این سه زن با توسل به این سبک حتی از گفتوگوهای صورت گرفته در محافل محدود و بسته سیاسی وقت یا کاملاً خصوصی با سطح حفاظتی بالا سخن به میان میآورد، بدون اینکه مشخص سازد که به واسطه چه کسانی یا با استناد به چه منابعی از ریز مطالب طرح شده در چنین جلساتی مطلع شده است. به طور قطع این شیوه پرداختن به تاریخ را که رمان گونه است، اما رمان نیست (زیرا رمان را نمیتوان در مورد شخصیتهای حقیقی و رخدادهای واقعی نگاشت) میتوان نوعی سهلنگاری نام نهاد. آقای مسعود بهنود و برخی دوستان ایشان در نگارشهای خود بیشتر به این شیوه تمسک جستهاند که البته آثار تولید شده در این قالب برای تاریخ پژوهان چندان راهگشا نیست؛ زیرا اهل تاریخ برای روشن ساختن وقایع از زوایای مختلف به دنبال مستنداتی معتبرند تا از طریق در کنار هم قرار دادن این مستندات، تاریکیها از تاریخ زدوده شود. اما بیان رمانگونه تاریخ به شرط امانتداری دقیق میتواند برای اقشار عادی جامعه مفید باشد؛ زیرا تاریخ را قصهگونه و بسیار روان و دلپسند دریافت میدارند. در این سبک با حفظ اصل روان بودن مطلب، مستندات را میتوان به صورت پاورقی یا به صورت ملحقات ذکر کرد تا زمینه تحریف به حداقل ممکن برسد. درصورت در دسترس نبودن مستندات برای محک زدن میزان پایبندی مؤلف به اصل امانتداری، هر ادعایی را میتوان به خورد تاریخ داد و چون بیان نقالیگونه وقایع دارای جاذبههای خاص خود است تشخیص مطالب واقعی از موضوعات کذب به ویژه برای خوانندگان عادی این متون سخت میشود. بنابراین شیوه سهلنگاری و سهل خوانی تاریخ نباید راهی را به سوی دخالت دادن سلائق و گرایشها در تاریخنگاری هموار سازد.

الان از بیرون میام . امینه و این سه زن چاپش تمام شده و تونستم یک کتاب ازش بگیرم به نام :
دربند اما سبز... یادداشت های زندان ----نشر علم 1380 !!!!

قاصدک اون لینک پسورد داره وارد کنی کار میکنه . اگر نشد از این استفاده کن کل کتابهای بهنوده اما باید عضو باشی

http://ebooks.ketabnak.com/index.php?subcat=376

باز هم اگر نتونستید دانلود کنید بگید براتون mail میزنمش

ممنون مسیحا، از کتابناک دانلود کردم...

منم اصلا با کتاب الکترونیکی حال نمی کنم. اون حس خوب کتاب خوندن و بهم نمیده...

مسیحا جون چه خوب که چاپ 1380 پیدا کردی. میشه بهش اعتماد کرد.فکر نمی کنم بعد از 84 دیگه کتابی ازش چاپ شده باشه.نه؟

نه گیلدا جان ... احتمالا اگر هم چاپ بشه دیگه خودت بهتر میدونی

سلام به همگی

فقط خواستم تاپیک رو از اعماق سایت بیارم صفحه اول و هم اینکه عرض ادبی کرده باشم...

موفق باشید

وای چه کار وحشتناکیه با کامپیوتر کتاب خوندن ! فقط تونستم 50 صفحه اش رو بخونم و الان حس میکنم چشمام داره میمیره ... این سه زن رو همین جا رها میکنم و میرم سراغ( دربند اما سبز ).

مسیحااااااااااااااا
؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
چه کنیم؟
دربند رو بخونیم؟

فافا
از نجات دادن تاپیک ممنون.یادمون باشه این تاپیک همیشه باید جزو صفحه های اول و دوم باشه و لا غیرررررررررررر
:))

مسیجاااااااااااااااااا وبلاگتو اپ کننننننننننننننننننننن

بچه ها واقعا چشمام شده کاسه ی خون ... !!!!

سمانه شما این سه زن رو بخون من در بند رو میخونم فکر میکنم تا فردا شب تموم شه
250 صفحه بیشتر نیست

فافا آپ کردم

مرسی مسیحای خوبممممم