ببخشید دیر شد قول غروب رو داده بودم تایپ و کپی پیست کردنش طول کشید
یه مطلبی هم راجع به قرآن داره که مو بر تنم راست میشه هر وقت میخونم صفحه هفتاد اگر خواستین بعد تر خواهم نوشت یا اگر دارید لطفا بذاریدش اینجا حیفه بقیه نخونن
سلام مسیحا جون ممنون ازت/
اگر براتون جالب نیست نویسنده رو عوض کنیم راستش این متکلم وحده بودن کمی دلسرد کننده است
مرسی سروی عالی بود عجیب من نوشته های شریعتی رو دوست دارم همیشه غرقش میشم خوب شد یادم انداختید یه دور یه نگاهی به کتاباش بندازم
قسمت های انتخابیت واقعا قشنگ بودند مخصوصا ( هر روز متولد میشود ) این رو خیلییی دوست دارم
سروناز چه کردی دختر !!! زنده باد
ممنون سروناز جون
قسمت کوچکی از وصیت نامه دکتر شریعتی
عازم سفرم و به حکم شرع ،در این سفر باید وصیت کنم. وصیت یک معلم که از هیجده سالگی تا امروز ، جز تعلیم کاری نکرده و جز رنج چیزی نیندوخته است ، چه خواهد بود؟ جز اینکه همه قرض هایم را از اشخاص و از بانکها با نهایت سخاوت و بی دریغی تماما واگذار می کنم به همسرم که از حقوقم ( اگر پس از فوت قطع نکردن) و حقوق اش و فروش کتابهایم و نوشته هایم و آنچه دارم و ندارم ، بپردازد...
من می دانستم که به جای کار در فلسفه و جامعه شناسی و تاریخ اگر آرایش می خواندم یا بانکداری و یا گاوداری ، امروز وصیتنامه ام به جای یک انشای ادبی ، شده بود صورتی مبسوط از سهام و املاک و منازل و و مغازه ها و شرکت ها و دم و دستگاهها که تکلیفش را باید معلوم می کردم و مثل حال به جای اقلام الفاظ ردیف نمی کردم......
اما تو همسرم ، چه سفارشی می توان به تو داشت ؟ تو که با از دست دادن من هیچ کس را در زندگی کردن از دست نداده ای . نبودن من خلایی در میان داشتن های تو پدید نمی آورد ، و با این حال که چنان تصویری از روح من در ذهن خود رسم کرده ای ، وفای محکم و دوستی استوار و خدشه ناپذیرت به این چنین منی ، نشانه روح پر از صداقت و پاکی و انسانیت توست..........
آرزوی دیگرم این بود که یک سهم آب و زمین از کاهه بخرم به نام مادرم وقف کنم و درآمدش صرف هزینه تحصیل شاگردان ممتاز مدرسه این ده شود که در سبزوار تحصیلات شان را تا سیکل یا دیپلم ادامه دهند
و آخرین وصیتم به نسل جوانی که وابسته آنم ، و از آن میان به خصوص روشنفکران و از این میان بالاخص شاگردانم که هیچ وقت جوانان روشنفکر همچون امروز نمی توانسته اند به سادگی ، مقامات حساس و موفقیت های سنگین به دست آورند ، اما آنچه که در این معامله از دست می دهند ، بسیار گرانبها تر از آن چیزی است که بدست می آورند. و دیگر این سخن لاادری فرنگی که در ماندن من سخت سهیم بوده است که شرافت مرد همچون بکارت یک زن است . اگر یک بار لکه دار شد دیگر هیچ چیز جبرانش را نمی تواند
13/11/1348
عازم سفرم و به حکم شرع ،در این سفر باید وصیت کنم. وصیت یک معلم که از هیجده سالگی تا امروز ، جز تعلیم کاری نکرده و جز رنج چیزی نیندوخته است ، چه خواهد بود؟ جز اینکه همه قرض هایم را از اشخاص و از بانکها با نهایت سخاوت و بی دریغی تماما واگذار می کنم به همسرم که از حقوقم ( اگر پس از فوت قطع نکردن) و حقوق اش و فروش کتابهایم و نوشته هایم و آنچه دارم و ندارم ، بپردازد...
من می دانستم که به جای کار در فلسفه و جامعه شناسی و تاریخ اگر آرایش می خواندم یا بانکداری و یا گاوداری ، امروز وصیتنامه ام به جای یک انشای ادبی ، شده بود صورتی مبسوط از سهام و املاک و منازل و و مغازه ها و شرکت ها و دم و دستگاهها که تکلیفش را باید معلوم می کردم و مثل حال به جای اقلام الفاظ ردیف نمی کردم......
اما تو همسرم ، چه سفارشی می توان به تو داشت ؟ تو که با از دست دادن من هیچ کس را در زندگی کردن از دست نداده ای . نبودن من خلایی در میان داشتن های تو پدید نمی آورد ، و با این حال که چنان تصویری از روح من در ذهن خود رسم کرده ای ، وفای محکم و دوستی استوار و خدشه ناپذیرت به این چنین منی ، نشانه روح پر از صداقت و پاکی و انسانیت توست..........
آرزوی دیگرم این بود که یک سهم آب و زمین از کاهه بخرم به نام مادرم وقف کنم و درآمدش صرف هزینه تحصیل شاگردان ممتاز مدرسه این ده شود که در سبزوار تحصیلات شان را تا سیکل یا دیپلم ادامه دهند
و آخرین وصیتم به نسل جوانی که وابسته آنم ، و از آن میان به خصوص روشنفکران و از این میان بالاخص شاگردانم که هیچ وقت جوانان روشنفکر همچون امروز نمی توانسته اند به سادگی ، مقامات حساس و موفقیت های سنگین به دست آورند ، اما آنچه که در این معامله از دست می دهند ، بسیار گرانبها تر از آن چیزی است که بدست می آورند. و دیگر این سخن لاادری فرنگی که در ماندن من سخت سهیم بوده است که شرافت مرد همچون بکارت یک زن است . اگر یک بار لکه دار شد دیگر هیچ چیز جبرانش را نمی تواند
13/11/1348
کتاب دبگری که میخوام راجع بهش بگم و اصلا بیشتر به خاطر این کتاب بود که پیشنهاد دکتر شریعتی رو دادم اسمش هست (( تشیع علوی،تشیع صفوی ))
مقایسه ایه بین شیعه ی علوی و شیوه ای که حکومت صفوی مذهب رسمی اعلامش کرد و ما هم بر پایه ی همونیم البته .
قبل از هر چیز باید خدمت مسولین سایت عرض کنم که مطالبی که خواهم نوشت به هیچ عنوان س ی ا س ی نیست و عینا از متن کتاب مینویسم بدون نظر شخصی !!!! کتاب هم با مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد چاپ شده جان هر کی دوست دارید تایپیک رو حذف نفرمایید
ضمنا این کتاب قبل از انقلاب نوشته شده .
مقایسه ایه بین شیعه ی علوی و شیوه ای که حکومت صفوی مذهب رسمی اعلامش کرد و ما هم بر پایه ی همونیم البته .
قبل از هر چیز باید خدمت مسولین سایت عرض کنم که مطالبی که خواهم نوشت به هیچ عنوان س ی ا س ی نیست و عینا از متن کتاب مینویسم بدون نظر شخصی !!!! کتاب هم با مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد چاپ شده جان هر کی دوست دارید تایپیک رو حذف نفرمایید
ضمنا این کتاب قبل از انقلاب نوشته شده .
بله می شود! خیلی هم ساده و سریع. به طوری که آب هم از آب تکون نخورد و کسی هم نفهمد! روحانی صفوی حلال مشکلات است؛ چنان حلال را حرام و حرام را حلال می کند که شاخ در می آوری. آن هم چنان شرعی و قانونی و قرآنی که حظ کنی!
مگر نمی بینی، رباخواری را که در قرآن دشمنی با خدا اعلام شده است، چه قشنگ و چه ساده و بی زحمت درستش کرده اند که سخت گیرترین بازرسان شرع هم اگر بخواهد رسیدگی کنند، می فهمند که ربا است و کلاه و کلک؛ اما کوچک ترین ایراد قانونی نمی توانند بگیرند! چگونه؟
***
روحانی و عالم شیعی از کنار مردم برخاست و در کنار سلطان صفوی نشست. "تشیع مردمی" تبدیل شد به "تشیع دولتی"؛ بعد تشیع به دو قسم منقسم شد! یکی تشیع علوی که از آغاز اسلام بود، و هنوز هم خوشبختانه هست. ویکی تشیع صفوی که تا آن تاریخ نبود و با تحریف و مسخ تشیع علوی به وجود آمد و هنوز هم متاسفانه هست.
***
یک قرن بعد صفویه آمد و تشیع، از "مسجد جامع توده" برخاست و در " مسجد شاه" همسایه دیوار به دیوار " قصر عالی قاپو "شد.
و "تشیع سرخ"
"تشیع سیاه " گشت
و مذهب "شهادت"
مذهب "عزا"..........
مگر نمی بینی، رباخواری را که در قرآن دشمنی با خدا اعلام شده است، چه قشنگ و چه ساده و بی زحمت درستش کرده اند که سخت گیرترین بازرسان شرع هم اگر بخواهد رسیدگی کنند، می فهمند که ربا است و کلاه و کلک؛ اما کوچک ترین ایراد قانونی نمی توانند بگیرند! چگونه؟
***
روحانی و عالم شیعی از کنار مردم برخاست و در کنار سلطان صفوی نشست. "تشیع مردمی" تبدیل شد به "تشیع دولتی"؛ بعد تشیع به دو قسم منقسم شد! یکی تشیع علوی که از آغاز اسلام بود، و هنوز هم خوشبختانه هست. ویکی تشیع صفوی که تا آن تاریخ نبود و با تحریف و مسخ تشیع علوی به وجود آمد و هنوز هم متاسفانه هست.
***
یک قرن بعد صفویه آمد و تشیع، از "مسجد جامع توده" برخاست و در " مسجد شاه" همسایه دیوار به دیوار " قصر عالی قاپو "شد.
و "تشیع سرخ"
"تشیع سیاه " گشت
و مذهب "شهادت"
مذهب "عزا"..........
این روزها تشیع علوی را باید ازتشیع صفوی تشخیص داد
درست شناخت و به آموزه هایش عمل کرد!
تشیع علوی تشیع شناخت است
تشیع صفوی تشیع جهل است
تشیع علوی تشیع سنت است
تشیع صفوی تشیع بدعت است
تشیع علوی تشیع وحدت است
تشیع صفوی تشیع تفرقه!
تشیع علوی تشیع رسم است
تشیع صفوی تشیع اسم!
تشیع علوی تشیع سرخ است
تشیع صفوی تشیع سیاه!
تشیع علوی تشیع شهادت است
تشیع صفوی تشیع عزا...
تشیع علوی تشیع "نــــه" است
تشیع صفوی تشیع "آری" !
درست شناخت و به آموزه هایش عمل کرد!
تشیع علوی تشیع شناخت است
تشیع صفوی تشیع جهل است
تشیع علوی تشیع سنت است
تشیع صفوی تشیع بدعت است
تشیع علوی تشیع وحدت است
تشیع صفوی تشیع تفرقه!
تشیع علوی تشیع رسم است
تشیع صفوی تشیع اسم!
تشیع علوی تشیع سرخ است
تشیع صفوی تشیع سیاه!
تشیع علوی تشیع شهادت است
تشیع صفوی تشیع عزا...
تشیع علوی تشیع "نــــه" است
تشیع صفوی تشیع "آری" !
حسین بیشتر از آب تشنه لبیک بود اما افسوس که به جای افکارش زخمهای تنش را نشانمان دادند و بزرگترین درد او را بی آبی معرفی کردند!
خدایا! کمکم کن که هیچ حقیقتی رافدای هیچ مصلحتی نکنم
در زمان صفویه تشیع ضد وضع موجود ، تشیع وفق وضع موجود می شود. تشیعی که به عنوان یک نیرو در
برابر حاکمیت بود به عنوان یک نیرو در کنار وپشت سر این قدرت می ایستد و از آن جانبداری می کند . کار
و نقشش عوض می شود ، تشیعی که حالت انتقادی به وضع موجود داشت حالا یک رسالت تازه دارد و آن
حالت توجیهی است. عالم شیعی که همواره پرهیز داشت از رابطه با قدرتمندان که برای قدرتمندان یک
اصطلاح مشترک داشت ظلمه ، به سادگی همدست و همگام و هم نشین این قدرتها می شود و در نظر عموم
هم بد نیست .
عالم با تقوا یی که از مفاخرماست(شیخ بهایی ) با او همکار و همراه است جامعه تحمل می کند ، گرچه این
حاکم مانند خلفای بغداد زندگی می کند اما حب علی دارد . حب علی همه چیز را توجیه می کند .حاکم انتقام
حسین را میگیرد .
برای اینکه روایت است و الان هم روایت می شود که محب علی در بهشت است ولو عاصی بر من باشد ، و
مبغض علی در دوزخ ولو مطیع من باشد
برابر حاکمیت بود به عنوان یک نیرو در کنار وپشت سر این قدرت می ایستد و از آن جانبداری می کند . کار
و نقشش عوض می شود ، تشیعی که حالت انتقادی به وضع موجود داشت حالا یک رسالت تازه دارد و آن
حالت توجیهی است. عالم شیعی که همواره پرهیز داشت از رابطه با قدرتمندان که برای قدرتمندان یک
اصطلاح مشترک داشت ظلمه ، به سادگی همدست و همگام و هم نشین این قدرتها می شود و در نظر عموم
هم بد نیست .
عالم با تقوا یی که از مفاخرماست(شیخ بهایی ) با او همکار و همراه است جامعه تحمل می کند ، گرچه این
حاکم مانند خلفای بغداد زندگی می کند اما حب علی دارد . حب علی همه چیز را توجیه می کند .حاکم انتقام
حسین را میگیرد .
برای اینکه روایت است و الان هم روایت می شود که محب علی در بهشت است ولو عاصی بر من باشد ، و
مبغض علی در دوزخ ولو مطیع من باشد
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز