عزیزم همین دو دلی نشون میده هنوز به بلوغه فکری کامل نرسیدی ، هر کس تو یه سنی به این بلوغ میرسه و تحته هر شرایطیو هرفشاری باز از انتخابه خودش راضیه
همه تو زندگی پستی بلندی دارن ( این موردی که شما میگی اصلا جزه کوچکترین پستیها هم نیست) ممکنه آدم در لحظه تحته فشار باشه اما با اصله موصوع و اصله ازدواجش و انتخابش مشکلی نداره(البته منظورم مشکلاته اساسیه زندگی نیست اونا بحثش جداست که برمیگرده به انتخابه غلط)پس این احساسه شما شاید حتی اگه تو سنه ۳۰ سالگیم ازدواج میکردی و به اون بلوغ نرسیده بودی بازم به سراغت میومد، این حس هیچ ربطی به شرایطه ایده اله شما از دیدگاهه بقیه نداره، حسه رضایتمندی از زندگی نه ربطی به موقعیته مالی نه موقعیته اجتماعیه آدما داره بلکه یه حسه درونیه که برمیگرده به میزانه پختگی هر کس که ممکنه تو هر سنی باشه(اصلا منظورم به ازدواجهای زیره ۲۰ سال نیست چون کلا از نظره من ازدواجه زیره ۲۰ جای ساعتها بحث داره)
پس این حس و حالت رو باید درونی درستش کنی، و اگه دیدی خیلی داره اذیتت میکنه میتونی با چند جلسه مشاوره رفتن حلش کنی عزیزه دلم
آره واقعا به این افراد باید آفرین گفت
مادر شوهر خود من وقتی شوهرمو باردار بوده ۱۵ شب در ماه کشیک میداده
جوری که انقدر با اون وضع بیدارش کردن و ازش کار کشیون نزدیک بوده که سقط بشه(دور از جونش)
وقتیم به دنیا اومده برای تخصص میخونده و پدر شوهرم شبا میبردتش بیمارستان که بهش شیر بده و بغلش کنه فقط...
منم این داستانارو میشنوم میگم این ادما انگار فرق دارن..
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
-25 ثانیه پیش
-24 ثانیه پیش
-24 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز