دلم گرفته

ان شاءالله ... ولی فکر نکنم دیگه از ته دل شاد بشم ! 

اینو وقتی مطمئن شدم که برای تولدم سورپریزم کردن و دلم هیچ واکنشی نداشت ! منی که عاشق تولدم و سورپریز شدن بودم...

به قول مامانم ، دل مرده شدم

غمم يكي دوتا نيست خواهر

خررراب عالمممممم😔😔😔

وقتی به زندگی آدمای اطرافم نگاه میکنم ، شک میکنم به عدالتش .. شک میکنم به مهربونیش

خیلی دوسش دارم و شب و روز دعا میکنم برای ارزوهام ، ولی میترسم ازش ! از بعضی کاراش میترسم واقعا

میترسم هیج وقت خوشبختم نکنه ، یا تو اوج خوشبختی داغونم کنه!

منم هفت ساله که غمگینم الهی همتون مشکلاتتون حل بشه دعا کنید منم بمیرم زودتر جو گیر نشدم خیلی دلم میخواد بمیرم دیگه به آینده امید ندارم همش غم همش غصه همش اذیت و آزار مگه یه زن چقدر ظرفیت داره

میدونم قرار نیست همه چی خوب باشه اما قرارم نیست طوری بد باشه که نابود بشه روحت

اره...حرفتون درسته

من  همیشه دلم گرفته بخاطر اینکه همیشه تنها بودم چه مجردی چه متاهلی مادر و پدرم عین غریبه ها باهام رفتار میکنن تو شهر غریب تنهام هیچکس کاری واسم نمیکنه همه سرشون تو زندگی خودشونه نمی گن بچه ای داریم مجرد بودم مادرم شاغل بود هیچ وقت نبود الانم کنارم نیست جوری باهام رفتار میکنه که من انگار بچه یه نفر دیگه هستم خب وقتی پدرو مادر من بهم بیتوجه باشن مسلمه خونواده شوهر بدتر بی توجهی میکنن خیلی  وقتا دلم میگیره مجرد بودم خیلی بهم سخت می گذشت بی توجهی هاشون عدابم میداد الان که کلا بیخیال شدن انگار من وجود ندارم امروز اونقدر عصبی شدم گفتم حالا که بدردم نمیخورن همون بهتر که نباشن همه می گفتن تو خوشحال باش مادرت شاغله بعدها مشکلی نداری ولی من هم بچگیمو از دست دادم هم الان که جوونم کاش مادرم نمی رفت سرکار تا عقده ای نمی شدم جوری اعصابم داغونه که چند ماه پیش زدم گوشی مو شکستم الان یه گوشی دیگه با کلی قرض و قوله خریدم شوهرم میگه خیلی گرون خریدم تو این بی پولی . چیکار کنم اعصابمو داغون میکنن دیگه روح و روانم داغونه به همه کس و همه چیز حسودیم میشه سستی اعصاب گرفتم 

من و شوهرم هفت سال پیش ازدواج کردیم غریبه بودیم خودش همون سالهای اول گفت که از یکی از دخترهای فامیلش خواستگاری کرده قبل من جواب رد دادند و اومده با من ازدواج کرده دو سال بعد ما دختره ازدواج کرد الان هم یکساله دختره میخواد طلاق بگیره و هنوز طلاق نگرفته از شوهرش

 شوهر من هم از وقتی اون داره طلاق میگیره همش به من گیر میده سر کوچکترین مساله میخواد دعوا راه بندازه و قهر میکنه و بی احترامی میکنه منم یه بچه دارم دلم می سوزه برای بچم خسته شدم اون شوهرم هم که دلش معلومه کجاست خسته ام به مرگ خودم راضی ام

من حساسم درست ولی وقتی تنها تو این شهر غریب زندگی میکنم تک و تنها بچه بزرگ میکنم مادرم نباید یه کمکی کنه؟ همسایه های ما کنار خونواده هاشونن شام و نهار دایم خونه پدر و مادرشونن بچه شونو کنار فامیل بزرگ میکنن خودشون هم درس میخونن هم کار دارن هم تفریح من صبح تا شب تو خونه با بچه تک و تنها تا شب شوهرم بیاد کار یکی دو روز نیست چند ساله کارم همینه روانی شدم صبح تا شب خونه بیکار علاف هستم کسی هم نیست کمکم کنه تمام فامیلامون به مادرم میگن چطور دخترت تک و تنها زندگی میکنه نکنه تو راضی نیستی بیاد پیشت؟ بازم عین خیالش نیست تمام فامیلامون با بچه هاشون زندگی میکنن نوه هاشونو خودشون بزرگ میکنن منم ادم زرنگی نیستم که بگم ایراد نداره من یه ادم ترسوام این ترسو بودن به بچگیم مربوطه نبودن مادرم کنارم باعث شده ادم ترسو و بدون اعتماد به نفس بار بیام هم من هم بچم افسردگی گرفتیم اونقدر از همه بیزار شدم که به بچم یاد میدم ببین چقدر ما تنهاییم هیچکس ما رو دوست نداره هیچکس واسه ما کاری نمیکنه پس بدون تنها کسی که کنارته منم هیچ کدوم از فامیل به دردمون نمیخورن همه بیخیال نشستن به دادمون نمیزسن پس تو هم اونا رو فراموش کن چون اگه با محبت بودن حداقل بخاطر تو که بجه هستی دلشون می سوخت یه کاری میکردن پس تو هم از اونا نا امید شو تصمیم گرفتم خودم واسه بچم جون بدم محتاج کسی نباشم کاری میکنم بچم بفهمه هیچکس جز پدر و مادرش واسه زحمت نکشیدن نمی زارم بچه مثل من عقده ای بشه جونمو واسه میدم حتی خود بچم هم میگه مامان چقدر ماتنهاییم گفتم خودت ببین که چقدر دورو برایامون طالمن و دلشون واسه ما نمیسوزه ببین چقدر من تو زندگیم عذاب کشیدم تنهایی خیلی سخته اونم از بچگی من همیشه گریه میکردم بخاطر تنهاییم و هیچوقت پدر و مادرم و نمی بخشم چون کاری کردن من ترسو بزدل حسود و بدون اعتماد به نفس بار بیام