دوران عقد در واقع دوره بین خواستگاری و نامزدی تا زمان انعقاد یا همان جاری شدن صیغه نکاح در محضر وامضاء دفترچه ازدواج است.”
در برخی فرهنگ ها و اقوام ایرانی، خانواده ها ابتدا یک صیغه محرمیت با حضور ریش سفیدان می خوانند و بین خود یک سند عادی با قید میزان مهریه و مبلغی به عنوان شیر بهاء و بیان وسایلی که پسر برای زندگی باید تهیه و دراختیار خانواده عروس به عنوان مساعدت در تهیه جهیزیه تدارک ببیند و … تنظیم می کنند و سپس وقتی را برای حضور در محضر یا همان دفتر ازدواج تعیین می کنند و سند ازدواج در آن جا امضاء می گردد.
در خصوص اینکه این نوع توافق و صیغه موقت ایجاد تعهد و تکلیف برای زوجین به عنوان زن و شوهر دائمی می کنه یا نه؟در فرصت دیگری به آن خواهیم پرداخت فقط همین قدر بیان می گردد که این توافق در حد صیغه موقت است و نمی توان طرفین را مجبور به امضاء سند ازدواج دائمی نمود