از وقتی یادمه بابا مامانم دعوا داشتن دعوای شدید یبار با خالم رفته بود خاک پدر مادر بزرگم وقتی اومدیم بابام راه نداد و دو روز تمام آواره کوچه ها بودیم میگفت چرا رفتین دیر کردین یکی همسایه ها دست آخر واسطه شد همه محل میناختنش چند باری ما را بیرون کرد سر چیزای مسخره و هربار کسی واسطه شد نمیدونم چرا مادرم بااینکه معلم بود جدا نمیشد حتی به خانوادش هم نمیگفت هرروز تنم میلرزید از خونه فراری بودیم ازدواج های هول هولکی کردیم تو سری خور شدیم. من اونقدر نفرت داشتم از خونه عروس راه دور شدم .بخاطر اخلاق اینا روابط خانوادگی گسسته شد . اونقدر جلوعروس و داماد به هم توهین کردن حرمت ها شکسته شد و یه خانواده شدیم که از هم فاصله داریم دامادها اجازه هر رفتاری به خودشون میدن این چند روز تعطیل بود اومدیم اما جلو شوهرم امشب بحث بد کردن و بابام مامانمو زد من بلند داد زدم نکنش و شوهرم قهر کرد که صدات رفت تو کوچه بعدم باقهر خوابید کلا صحنه خیلی بدی بود استرس بدی گرفتم اشکم بند نمیره
صحنه های بدی از پدرم یادمه یبار چاقو برداشت حمله کنه یا یبار به مامانم گفت لختت میکنم میندازم تو کوچه این حرفا آزارم میده تمام این دعواها سر چیزای کوچک بود همیشه
چه کار بدی چرا اخه جلو داماد و عروس ادم باید خودشو کنترل کنه
مثلاً افتادن ظرف از دست مادرم سوختن غذا و....
بسپار به خدا اون بهتر بلده جواب نا حق و بده....
الهی بمیرم برات عزیزم درکت میکنم😔
نمیدونم چی بگم ای کاش پیش ی مشاور برن
بابات مث یکی از اقوام مایه .زنشو میندازه بیرون برو همونجایی که بودی
عزیزم از خدا واست آرامش می خوام نمی دونم چی بگم اما آبی که ریخته شده با شوهرت حرف بزن که دست خودت نبوده و تاب نیوردی
طلاق واقعا اینجور مواقع یک ضرورته.. .یعنی زمانی که بچه بودین .
من اگه جای تو بودم و اخلاق بابامم میدونستم میگفتم:
دوری دوستی
تعطیلاتم میمونم خونه ی خراب شدم
بهتره ازینکه شرفم بره نوک چوب
منم مثل تو عزیزم .غصه نخور به فکر زندگی خودت باش
انقدر ابرومو جلوی خانواده شوهرم بردن که کلا برام عادی شده .
من دقیقا میفهمم چی میگی...مث مادر من..قبلنا میگفت بخاطر شما بچها تحمل میکنم ،الان ک همه رفتن سر خونه زندگیشون نمیدونم واسه چی تحمل میکنه
پدرتون قطعا بیماره