داستانتون خيلي شبيه ماست...
كات كردنتون
ولي تو نامزدي مردم و زنده شدم من
فك كنم نفرين كرده بود منو
يه روز خوش نديدم تا حد طلاق پيش رفتيم دعوا و بهونه هاي الكي
اون هميشه شما رو تو ذهنش نگه ميداره تا آخر عمرش
خاصيت عشقه...
اگه ول نكنين خودتونو زندگيتونو ميبازين،چون الان انگار محبوس و زنداني اون رابطه هستين و تموم شده نميدونين،و تا تموم نكنين تو ذهنتون همينه...
سعي كنين تمام خاطراتي كه تو ذهنتون هست غير مهمش كنين،تلقين كنين به مغزتون،كه مهم نيستش و يه زماني بوده... اونموقع ناخوداگاد بعد از يه برهه زماني كلا از يادتون ميره