سلام دوستای گلم
خیلی دوس دارم منم تجربیاتمو در اختیارتون بذارم یا منو تو بعضی از مسائل راهنمایی کنید،
ولی وقتی پست ها و کامنتای بعضی هارو میخونم کمی دلسرد میشم،
چون نمیخام با قضاوت های عجولانه ی چند نفر نسبت به زندگیم و آیندم دل چرکین شم،
خاهش میکنم وقتی یه نفر میآید با دل شکسته در مورد تلخ ترین اتفاق زندگیش با شماهایی که سنگ صبورش شدید حرف میزنه
جوری برخورد نکنید که آتیشش تندتر شه،قلبش بیشتر به درد بیاد،نسبت به زندگی سرد شه،
خطابم با خانومایی که میگن با پشت دست تودهن شوهرت بزن،
بزن تو سرش
چقد بی شعوره
و...و...و...
میخام بدونم شماها چند دفه زدید تو دهن شوهراتون؟؟؟؟
چرا خودتونو جای آدما قرار نمیدید تا ذهنش اروم شه و به زندگیش ادامه بده،
البته خیلی هاتون واقعا دلسوزید واقعا مهربونید
دوستتون دارم و براتون دعا میکنم که همیشه زندگیاتون آروم و آفتابی باشه
