عیب نداره عزیزم غصه نخور عادت میکنی
آخی عزیزم.منم مثل شما ازدواج کردم تو شهر غریب خیلی سخته.خدا کمک کنه بهت
فقط سعی کن از اون ۱شب لذت ببری چون دیگه تکرار نمیشه
مثلا من غذا نخوردم شب عروسیم چون وقت نکردم، فقط ۳چارتا قاشق خوردم به زور
الان هنوز که هنوزه دلم اون غذا رو میخواد
منتا وقتی بچه نداشتم خیلی سختم بود.همش با شوهرم دعوا میکردم.بیکاری و بی رفت و آمدی دیووووونم کرده بود.
از وقتی دخترم اومده تو زندگیمون انگار امید گرفتم.از تنهایی در اومدم ولی هنوزم غریبی رو حس میکنم.
عزیزم ایشالا که خوشبخت بشی من خودم 14 سالگی عروس شدم یه هفته بعد عروسیم اومدم یزد خانوادم خرم ابادن هیچکسم اینجا ندارم خیلی زود عادت کردم
آخه من حتی فامیل شوهرمم اینجا نیستن
فقط چند تا از اقوام دور شوهرم هستن.اونا هم اینقد دورنگ و دو رو بودن که ترددم رو باهاشون قطع کردم
اره دقیقا من واقعا گیجم دلم می خواد برم رقص تمرین کنم اما دلم نمیاد من ۲ ساعت فاصله دارم ولی من تک فرزندم و پدرمم سالهاست فوت شده خیلی برای دوتامون سخته یکسره کارمون گریس اصلا دلم به کار نمیاد خسته شدم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
55 ثانیه پیش
55 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
