از اینهمه تحقیر و توهین خستم....از یک طرف مدام قربون صدقه و اینکه وقتی خونست حتی نمیزاه ظرف بشورم و باید برم تو آغوشش... از یه طرف تو هین و صدای بلند.
دلم میخواد یک بار تو جواب فریاد ها و توهین هاش منم داد بزنم.... ولی نمی تونم...دلم نمیخواد بدتر بشه اوضاع....رهاش می کنم..چون نه حاضره تو ضیحی برای کارهای زشتش بده و فقط توهین میکنه و میگه به تو ربطی نداره ... نه حاضره یکم اصلاح بشه....ادامه ی این زندگی فایده ای نداره....تا بچه ای در کار نیست.... لطفا برای آ امشم دعا کنید....
