ازدواج باید باعشق وعقل باشه،نه اینکه چون دوسش داری چشماتوببندی،اگرم دلت بهش نباشه وبگی موقعیتش خوبه پس قبول کنم
اگه این دوست داشتن کورکورانه باشه ازدواج با آدمی که دوستش داری اشتباهه
اره بخدا شوهرم از زیر صفر شروع کرد واقعا خانواده اش اول گفتن حامیشن بعد عقد کردیم خالی کردن زیرپاشو،سنتی هم بود ولی من دیگه واقعا دوسش داشتمو و عاشقش شدم 😊گفتم فدا سرت خودمو خودت؛خیلی تلاش کرد خدایی الانم پولدار نیستیم ولی زندگیمون رضایت بخشِ؛راضیم؛چیزی کم نمیزاره اصلا؛شاید از باباش که ماهی ۶تومن درامد داره و دونفر خرج دارن اونام،ما بهتر زندگی میکنیم ؛چون اعتقاد داریم از پولی که داریم الان باید استفاده کنیم خوشی کنیم شاید فردایی نباشه
منم ۱۸ بودم اون خواستگارمو که گفتم داشتم بهش علاقه داشتم ولی بعدا فهمیدم چیکاره بوده کلا متنفر شدم که راستشو نگفته بود اگر ازدواج میکردم الان بدبخت میشدم؛تو این موارد خانواده ات خصوصا پدرت و برادر بزرگ اگر داری ببزن چی میگن.طرفت اگر غریبه ست تحقیق بیشتری میطلبه.تو سن ۲۰سال و اینا آدم تب و تاب داره.بعدا فروکش میکنه میفهمی.پس بخاطر یه عمر زندگی عقلتو بکار بگیر
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
6 ثانیه پیش
8 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز