کپی شده از کانال برگ زیتون🌿 که یه کانال خاصه واقعا:
تاحالا دقت کردین هیچیک از ائمه، اسم دختراشونو «زهرا» نذاشتن؟
اگر هم امامزادهای جایی به نام زهرا هست، با کلی فاصله از امامه! مثلاً با ۵_۶ فاصله به امام میرسه، خود امام نامگذاری نکرده!
فاطمه، امکلثوم، سکینه، رقیه، زینب و... گذاشتن، ولی اسم زهرا رو دختراشون نذاشتن!
چرا؟
اول اینو بدونیم که هر اسمی، جلوهی صفات باطنیه. چه اسما الهی که هرکدوم ظهور و جلوهای از خداوند هستن، چه اسم ما انسانها!
وقتی ما اسمی روی فرزندمون میذاریم، در واقع داریم اون رو به ذات فرزندمون نسبت میدیم! برا همینه که گاهی میبینیم همهی مثلاً امیرها، یه نوع اخلاقای خاص شبیه به هم دارن! همهی شادیها، همهی علیاکبرها و ... .
البته واضحه که منظور این نیست تنها عامل موثر بر ظهور و بروز انسان، همین اسم باشه! اما خب اولین چیزیه که روی فرزند میذاریم و بسیار موثره در جلوهای که او میکنه و مسیری که در زندگی طی میکنه!
این اسمها، خودشون بار معنایی دارن! ما این بار رو تعیین نمیکنیم! حروف و کلماتی که این حروف تشکیل میدن، خودشون با توجه به تجلیای که خداوند در ابتدای خلقت کرده، یه ویژگیهایی دارن!
مثلاً من نمیتونم یه اسم بد بذارم روی فرزندم و بگم من نیتم خوب بود! مثلاً اسمشو بذارم ابله، بعد بگم من نیتم این بود این بچه متواضع بشه مثلا!!!
اون خودش بار معنایی داره. همهی اسامی، بهار، نورا، شادی، سپهر، علی، مهدی و... همشون خودشون یه معنا دارن مستقل از نیت ها و منظورهای ما!
حروف هر کدوم خودشون معنی خاص دارن! بعد همین حروف در ترکیبها با حروف دیگه و صداها دچار معانی دیگه میشن. که خودش یه علمه به نام علمالحروف که الان نمیخوایم واردش بشیم.
