شنبه تولدمه داره ۱۶ سالم میشه
شاید بگی چرا ناراحتی سنی نداری که
اما من فقط تا ۱۱ سالگی زندگی کردم اولین اتفاق تلخ مرگ مادرم بود بقیشم بعد اون من نفهمیدم این چند سال چطور گذشت اما خیلی سخت گذشت یادمه راهنمایی که بودم تو مدرسه سرزنش میشدم که چرا درس نمیخونم اونا نمیدونستن که سال اولی بود که مادرمو نداشتم و وقتی میومدم خونه فقط میخوابیدم یعنی اینطوری ناراحتیمو کمتر میکردم الانم که دارم میرم دوم دبیرستان راستش میترسم که آینده ای نداشته باشم به جایی نرسم خیلی میترسم چون من سعی خودمو کردم همچی باشم برای خودم این عددی که هی میره بالا عمرمه راست میگن دیگه زمان برکت قبلو نداره چطور داره میگذره من که جز درد نفهمیدم چیشد🙃
نیومدم چصناله کنم فقط خواستم بگم گاهی سن واقعا یه عدده
پیشاپیش تولدم مبارک🪽🤍🥲
