بزار یه مثال برات بزنم. مثلا من و شما دوست صمیمی هستیم و من تا حدود زیادی اخلاق شما رو می شناسم. بعد تو یه مسیر داریم می رسم و یه پسر میاد به شما پیشنهاد رابطه می ده.
من چون می دونم شما دختر عفیف و پاکدامنی هستی کامل می تونم پیش بینی کنم که شما این درخواست رد می کنید.
ایا الان دانستن من باعث سلب اختیار از شما شده؟ نه. شما با اختیار خودت به اون طرف جواب منفی می دی و منم از قبل جواب این اتفاق می دونستم.
حالا فرض کن شما به اون طرف جواب مثبت بدی. علت پیش بینی اشتباه من چی بوده؟ اطلاعاتم از درونیات شما به اندازه کافی نبوده و شناختم از شما کم بوده که باعث شده فکر کنم شما جواب رد می دی.
در صورتی که خداوند دانای مطلق هست از خودمون و درون ما بیشتر از خودمون اطلاع داره و به راحتی می دونه هر کسی چه سرنوشتی داره. با اینکه اون طرف اختیار هم داره
حالا باز یه سوال پیش میاد پس برای چی ما دعا کنیم و صدقه بدیم و ... چون اون دنیا زمان نداره. این کارهایی که ما انجام می دیم می ره تو ابتدای آفرینش ما و اونجا به خاطر فلان صدقه یا دعا یا شفاعت ائمه سرنوشت تغییر می دن!