خیلی شرایطتو درک میکنم منم بعد از این ماجرا ها تصمیم گفتم خودم زبان بخونم ...اول از همه عجله نکن. خیلیها از همون روز اول میرن سراغ گرامرهای سنگین یا کتابهای سخت و بعد از چند هفته خسته میشن.نمیدونم دقیقا سطحت چیه اما اگر من از اول شروع میکردم، اول فقط کلمات بیسیک و تلفظ درست حروف رو یاد میگرفتم. بعد میرفتم سراغ کلمات خیلی پرکاربرد؛ نه هزار تا لغت، فقط چیزهایی که هر روز به درد میخورن.
بعد از اینکه چند صد کلمه یاد گرفتم، شروع میکردم با همونها جمله ساختن. لازم نیست جملههات قشنگ باشن؛ مهم اینه که مغزت عادت کنه انگلیسی فکر کنه.
از همون روزهای اول هم هر روز انگلیسی گوش میدادم؛ حتی اگر فقط ۱۰ درصدش رو میفهمیدم. هدفت این نباشه که همه چیز رو بفهمی، هدفت این باشه که گوشت به زبان عادت کنه.
گرامر رو هم به اندازهای یاد میگرفتم که بتونم جمله بسازم، نه اینکه کتاب گرامر رو حفظ کنم.
یه اشتباهی که خیلیها میکنن اینه که فقط ویدیو میبینن و فکر میکنن دارن زبان یاد میگیرن. نه؛ تا وقتی خودت جمله نسازی، ننویسی و بلندبلند حرف نزنی، پیشرفتت خیلی کند میشه.
هر روز حتی ۲۰ یا ۳۰ دقیقه مطالعه بهتر از اینه که هفتهای یک بار ۵ ساعت بخونی.
هر چند وقت یک بار هم برگرد درسهای قبلی رو مرور کن. بیشتر آدمها به خاطر فراموش کردن عقب میافتن، نه به خاطر سخت بودن زبان.
و مهمتر از همه، خودت رو با کسی که دو ساله یا پنج ساله زبان میخونه مقایسه نکن. فقط سعی کن امروز از دیروزت یک قدم جلوتر باشی. اگر این کار رو هر روز انجام بدی، بعد از چند ماه خودت از دیدن پیشرفتت تعجب میکنی.
درمورد زمان تافل هم ..از صفر واقعی شروع کنی (یعنی حتی A1 هم نباشی)، رسیدن به نمره خوب تافل یا آیلتس یک پروژه کوتاهمدت نیست.
به زمان خوندنت و سطحت بستگی داره مثلا
روزی ۳۰ دقیقه حدود ۳ تا ۵ سال
روزی ۳ تا ۴ ساعت مطالعه جدی و هدفمند حدود ۱ تا ۱.۵ سال
البته این زمانها برای کسی است که پیوسته درس بخوانه نه اینکه یک ماه بخوانه و دو ماه رها کنه.
یک نکته هم هست که خیلیها متوجهش نیستن تافل فقط زبان انگلیسی نیست. تافل یک آزمون مهارته یعنی علاوه بر زبان، باید یاد بگیری
متنهای دانشگاهی را سریع بخوانی.
به فایلهای صوتی طولانی گوش بدی.
در زمان محدود مقاله بنویسی.
درباره موضوعات مختلف صحبت کنی.