یکی مونده به اخرین خط زدنه.
جایی که موضوع تربیت مهم باشه و بچه زیر بار نره ممکنه آدم مجبور باشه بزنه.اونم نه با غضب یا نفس خودت.
به نیت کمک بهش.
یه بار بچم رو آروم زدم.حین زدن میگفتم مامانی من دوستت دارم.این بخاطر اینه که هیچ رقمه حرف گوش نکردی.
بعدش گفت مامان فهمیدم چقدررر منو دوست داری.بهش گفتم تو جگر گوشه منی.هزار تا راه رفتم شما فلان اخلاق زشتتو تکرار نکنی ولی کردی راهی جز زدن نیس.
اگه نیتت خوب باشه و از سر اعصاب خرد شدن خودت نزنی بچه میفهمه.
این همه فاحشه هایی که سر خیابونا وایسادن نتیجه تربیت غلط پدر و مادر و ایده های ابکی بعضی روانشناسها هستند