سن بالاها

هیچ کدوم این حسهای منفی رو ندارم والا.هر کی سرنوشتی داره.مگه همه چی به ازدواجه.زندگی که همه چی ازدواج نیست

آخه عادیه عزیزم.زندگی اینقدر پیچیدگی داره که ازدواج توش گم هست.مگه هر کسی ازدواج کرد موفقه؟اصلا اینجور نیست خیلی زندگیها اجبار داره ادامه پیدا میکنه خیلیها هم از همپاشیده.همه که با ازدواج خوشبخت نمیشن.بعد هم زندگی اصلا مگه همش ازدواجه.بعد هم کم کم ادم یاد میگیره دیگران و نظرشون مهم نیست.توی این دنیا تا خوشبختی همه میان طرفت به محض مشکل همه فرار میکنند .برا همین بقیه برات مهم نباشند.چون نه نظرشون مهمه نه نقشی توی خوشبختی و حمایت از تو دارن.پس بقیه اصلا نه مهمن نه نظرشون اهمیت داره.خودت مهمی و بس