سلام
اگر این مشکل واقعاً از وسواس فکری روی تنفس باشه، هدف این نیست که «دیگه به تنفست فکر نکنی»، بلکه اینه که مغزت یاد بگیره فکر کردن به تنفس خطرناک نیست. هرچی بیشتر بخوای این فکر رو از ذهنت بیرون کنی، معمولاً وسواس قویتر میشه.
چند تا راهکار:
با فکر نجنگ. هر وقت حواست رفت سمت تنفست، به جای اینکه بگی «نباید بهش فکر کنم»، به خودت بگو:
«باشه، ذهنم دوباره گیر تنفسم افتاده؛ اشکالی نداره.»
بذار اون حس باشه. مدام چک نکن که «الان دارم خودکار نفس میکشم یا ارادی؟» همین چک کردن، وسواس رو زنده نگه میداره.
دنبال اطمینان نگرد. مدام توی اینترنت سرچ نکن یا از بقیه نپرس که «چیزی نمیشه؟» این کار شاید چند دقیقه آرومت کنه، ولی بعدش وسواس دوباره برمیگرده.
به کارت ادامه بده. حتی اگه احساس کردی تنفست ارادی شده، سعی کن به کاری که داشتی انجام میدادی برگردی. لازم نیست صبر کنی تا اون حس کاملاً از بین بره.
اگه مدت زیادیه درگیرشی، حتماً پیش روانشناس یا روانپزشک برو. این نوع وسواس با درمان، مخصوصاً درمان شناختیرفتاری (ERP)، توی خیلی از آدمها خیلی بهتر میشه و اگه لازم باشه، دارو هم میتونه کمککننده باشه.
و یه نکتهٔ مهم: خیلیها دقیقاً همین وسواس رو تجربه میکنن؛ بعضیا روی تنفس، بعضیا روی پلک زدن، بعضیا روی بلع یا ضربان قلب. این یعنی تنها نیستی و خوشبختانه این مشکل قابل درمانه.