به کام دل 🧚🏼‍♀️❣️

بهانه ميتراشي و مرا عذاب ميدهي

به روح بي قرار من تو اضطراب ميدهي

دلم پر از گلايه ها تنم اسير درد و خون

ولي تو قهر با دلم براي لحظه اي مكن

چه ظریفانه است خلقت قلب آدمی...!

به تلنگری می شکند...!

به لحنی می سوزد...!

برای دلی می میرد...!

به نگاهی جان می گیرد...!

و به یادی می تپد...

تمام عاشقانه هاي من نذر آرامش تو ...
تو فقط نگاهت را از من نگير ...
عاشقي فقط از نگاه تو بر مي آيد ، آفتابم ...
من كنار سايه هم ، تو را مي فهمم ...
گمان نكن اگر آرامش را سهم قلبت مي كنم ...
دنيايم توفاني نيست ...
من از ميان توفان هم به تو ميخندم ...

زنــــــــــدگے مــــــــــن و تــــــــــو بهــــــــــم ربــــــــــط دارد

اگــــــــــر بـے ربــــــــــط بــــــــــۅد

هیچوقــــــــــت خــــــــــــــــــــدا

مــــــــــارا بهـــــــــــم نشــــــــــان نمیــــــــــداد

بــــــــــاور کــــــــــن..

تو را در بهت چشمانم چه زیبا دیدمت امروز

دلم بی تاب چشمت شد همان تا دیدمت امروز

به دنبال تو من در آسمان یک عمر می گشتم

نمی شد باورم وقتی که اینجا دیدمت امروز

دلم در حسرت و تنها ، زبانم خسته از من ها

نمی دانم چرا خوبم که من ، ما دیدمت امروز

نگاهت آیتی از حق ، دو چشمت کافر کفرست

در آن سیمای روحانی ، خدایا دیدمت امروز ...

چه زیبا دیدمت آنروز و زیباتر شدی هر روز ....

دلم یکباره مجنون شد که لیلا دیدمت امروز ...

دل تنهای پر دردم محبت را عطش دارد ......

بیا و مهربانم شو که دریا دیدمت امروز

چقدر این بیت ها عالی بودن دقیقا حال دلم .

برای عاشق تــــــــــــــــو شدن

هیچ بهانه ای لازم نیستــــــــــــــــ !

هر چه باشد

میان این همه الفبـــــــــــــا

تنها تویی که حرف نداری...!!

بـه هـــم نمـیرســیـم !

امّــا ...

بهــتـریــن غــریـبه ات مــیمـانــم ...

کـه تــو را هــمیشـه دوســـت خــواهــد داشــت ...

دلــــــــــــــــــم گــرفتـه است از ایــن شـهــــرکه آدمـهــایـش

هـمچــــون هــوایـش نـاپایـــدارنــد ...

گـاه آنـقـــدر گـــرم کــه نـفـســت میــگیــرد !

گاه چــنان ســـرد کـه بــدنــت مـیلـــرزد !

" مـــن و تــو " ، " مــا " كه نشــــدیــم هـیــچ ...

مــن نـیمــی از خــــودم را هــم باختـــم

گفته بودی ازمحبت خارها گل میشود

ای بسوزد ریشه ضرب المثل های دروغ!!!

می شود از عشق تو دیوانه شد دیوان نوشت

صد غزل از آن نگاه و دیده و مژگان نوشت

هرچه زیباروی اگر در محفلی گردند جمع

می شود اسم تو را در صدر این خوبان نوشت

نازنینا! چشم ما مهمان بکن بر یک نظر

ورنه باید این دل آباد را ویران نوشت

آب اگر ریزی به مژگان و چکد بر صورتت

می توان زیبایی این صحنه را باران نوشت

کاش می شد چند واحد درس عشق

تا به دانشگاه چشمان شما مهمان نوشت

نازنین زیبای من قدری به من نزدیک شو

دل که بردی! می توان جان را به تو قربان نوشت

یک نگاه مست و یک لبخند شیرین تو را

می توان در جنگ با هر درد، پشتیبان نوشت

عشق تو همچون گل سرخ بهار است ای عزیز

می توان آیا به این گل، قلب ما گلدان نوشت؟