پس واقعا اصلا و اصلا به ازدواج فکر نکن
برو سر کار و تمتم تمرکزت رو بذار روی پیشرفتت
تا وقتی روی ازدواج زوممیکنی و منتظر کیس هستی هیچکس پیدا نمیشه اما کافیه بیخیال ازدواج بشی و به کار و درامد فکر کنی یه جوری جذابیت پیدا میکنی که خودبخود دیگران جذبت میشن!باور کن! این موضوع رو من توی اطرافیانم زیاد دیدم
خود سر کار رفتن هم باعث میشه با آدمای بیشتری مواجه بشی و بیشتر دیده بشی
البته روی ادامه تحصیل هم کار کن دانشگاه هم محیط خوبیه
و البته اینو بدون که ۲۴ سال ووی تهران اصلا سنی نیست و توی تهران تا ۴۰ سالگی هم شانس ازدواج بالاست
با ایشون موفقم! من ۲۸ سالگی نامزد کردم و از ۲۳ سالگی و توی محیط دانشگاه بود که دیگه موضوع خاستگار برام مطرح میشد و مثلا حدودای ۲۵ سالگیم بود که مامانم کلی از خواستگارامو توی فایل و آشنا ها و همسایه ها و ... که از ۱۴ سالگی منو از پدر و مادرم خواستگاری کردن برام اسم برد! و جالبه که بعضیاشون اینجوری که خانوادم میگن هزار باز زنگ زدن و خواهش کردن که بیان خواستگاری! اما من اصلا نفهمیدم و نمیدونستم! چون مامانم بهشون میگفته به هیچ عنوان الان دختر شوهر نمیدم و اصلا سن ازدواجش نیست!
ولی این حرف که میزنی همکلاسی آم الان تو رابطه ن و من چرااا خواستگار ندارم .همچین معنی داره .فقط جنبه ی رقابتی میبینی تو طرف .وگرنه اگر با عقل میرفتی جلو .نامزدی اولت رو به دومی نمیکشوندی ..منم باشم بفهمم دختره تا حالا دوباره نامزدیو بهم زده قطعا برای اطرافیانم در نظر نمیگیرم .چون میفهمم ثبات تصمیم گیری ندارع و زندگی اون فامیل منم به سرنوشت دوتایی قبلی دچار میشه ..شما سندروم قلب بیقرار داری ..قبل نامزدی میگی خب از قافله عقب نمونم بریم تو کارش .بعد که نامزد میکنی میگههه .چه زود بود ولش کن بزار نامزدیو بهم بزنم .و اینگونه شما نه خواستگار از اقوام خواهی داشت نه همسایه نه محل سکونت
یعنی به هیچکس نه نگفتیااایکم به خودت استراحت بده از فکر شوهر دربیا تو دنیا چیزای بهتریم هس
اینجور پیش بری یهو تو ۳۰سالگی میبینی ۱۰باز نامزدی داشتیا
وقتی داری خودت رویا دوستانت مقایسه میکنی و میگی از قافله عقب موندم و انتظار داری با دوتا نامزدی ناموفق برات سر و دست بشکنن.همچین فکری میشه کرد ..ثبات رفتاری ثبات تصمیم گیری نداری ..مردم مسخره ی تو نیستن که نامزد کنند باهات وبعدم خیلی شیک و مجلسی بهم بزنی
من اگر برای پسرم یا برادرم بخوام برم خواستگاری قطعا سراغ کسی نمیرم که دوتا نامزدی ناموفق داشته چون نمیخوام فامیلم بشه مورد سوم .شما سندروم قلب بیقرار داری همین
در ضمن شما که تهرانی ۲۴سن دیر شدن برای ازدواج نیست .خودمم تهرانم اکثریت دوستانم بالای ۳۰ ازدواج کردیم .
وقتی داری خودت رویا دوستانت مقایسه میکنی و میگی از قافله عقب موندم و انتظار داری با دوتا نامزدی ناموفق برات سر و دست بشکنن.همچین فکری میشه کرد ..ثبات رفتاری ثبات تصمیم گیری نداری ..مردم مسخره ی تو نیستن که نامزد کنند باهات وبعدم خیلی شیک و مجلسی بهم بزنی
من اگر برای پسرم یا برادرم بخوام برم خواستگاری قطعا سراغ کسی نمیرم که دوتا نامزدی ناموفق داشته چون نمیخوام فامیلم بشه مورد سوم .شما سندروم قلب بیقرار داری همین
در ضمن شما که تهرانی ۲۴سن دیر شدن برای ازدواج نیست .خودمم تهرانم اکثریت دوستانم بالای ۳۰ ازدواج کردیم .
عزیزم چرا قصاوت میکنی؟ اولین نامزدیمو خودم سرش کلی گریه کردم که نشد، چرا؟ چون دکتر بهمون گفت اگه ازدواج کنیم بچمون دچار مشکل میشه و من مجبور شدم از کسی که سال ها میخواستمش جدا بشم.
بعد از اونم مادر پسری که تو زندگیم بود خیلی اذیتمون کرد قوم الظالمین بود خانوادش!!!!! نباید سطحی به هرچیزی نگاه کزد
سعی کن با ذهن بازتر ب مسئله نگاه کنی و وسواس کمتری خرج کنی
وسواس زیاد باعث میشه ک موقعیت ها خوب دیده نشه
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
15 ساعت پیش
15 ساعت پیش
15 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز