کلبه شعر ☘️✨

برای دیدنت امشب چـه بیاندازه دلتنگم

مثالِ پادشاهی با سپاه غصه میجنگم

برایم دانه پاشیدی و در دام تو افتادم

و حالا که شدم جلدت، ترحم کن مزن سنگم

چه آهنگِ خوشی دارد صدای دلنشیـن تو

برقصانم به هر سازی که میخواهی هماهنگم

مثال من کسی عاشق به چشمانت نخواهد شد

اگر خوبم، بدم، زشتم، همینم صاف و یکرنگم

پر از دردم پر از زخمم، به آغوش تو محتاجم

که من بازیچهی تقدیر و قربانیِ نیرنگم

نمیخواهد کسی جز تو دل سنگ صبـورِ غم

نمیدانم چه سازم بی تو من با این دلِ تنگم

مثل سابق غزلم ساده و بارانی نیست

هفت قرن است در این مصر فراوانی نیست

به زلیخا بنویسید نیاید بازار

این سفر، یوسف این قافله کنعانی نیست

حال این ماهیِ افتاده به این برکه خشک

حال حبسیهنویسی است که زندانی نیست

چشم قاجار کسی دید و نلرزید دلش

بشنوید از من بیچشم که کرمانی نیست

با لبی تشنه و بیبسمل و چاقوئی کند

ما که رفتیم ولی رسم مسلمانی نیست

عشق رازیست به اندازهی آغوش خدا

عشق آن گونه که میدانم و میدانی نیست

نامه ای پست کن و رایحه ی مو بفرست

سر من خسته شده ، شانه و زانو بفرست

جای من در قفس آهنی مردم نيست

لای کاغذ دو عدد بال پرستو بفرست

خواهشا حرف بزن خلوت من را بِشِکن

بِشِکن پنجره را داد و هیاهو بفرست

شکل یک شب پره ی شب زده ام، مجبورم

پس بجای گل مریم گل شب بو بفرست

منطقی نیست که نامحرمی و غیر مجاز

جزوه ی منطق سقراط و ارسطو بفرست

ساحل از نقشه جغرافی من پاک شده

تو برایم عوضش قایق و پارو بفرست

آمدم شاخه که نه ، ریشه ی خود را بزنم

کار از بیخ خراب است..تو چاقو بفرست

علی_قهرمانی

ای شمع آهسته بسوز که شب دراز است

ای اشک آهسته بریز که غم زیاد است

امروز کسی محرم اسرار کسی نیست

ما تجربه کردیم کسی یار کسی نیست

بیا ای دلبر ِ مستانه در ، شب های رویایی
بیا بیرون ز لاک ِ غم ، پری ِ ناز دریایی

بیا بوسه بزن بر شعله های ِ ، این تن ِ تب دار
و خود را وارهان از سایه های ِ شوم تنهایی

بیا پرواز کن تا ساحل آرام آغوشم
بیا هنگامه بر پا کن ، جنون هر تمنّایی

بیا آغوشِ وا کن ، ساحل ِ آرامش ِ رویا
که توفانم در آن پیچ و خم ِ ، گیسوی یلدایی

بیا تا دلبرانه ِ بنگرم ، چشمان مستت را
و خود را گم کنم ، در قعر چشمان ِ زلیخایی

نگاهت مثل شعر است و ، "امیر" آن شاعر ِ مجنون
که دارد گَه شرار ِ شرم و ، گاهی شور لیلایی

دلم برایت تنگ شده است

و وقتی که میگویم تنگ

نه مثل تنگیِ پیراهن!

دلتنگیِ من

مانند کشتی ای است

که بجای اقیانوس و دریا

او را در حوض خانه انداختهاند...

وقتی که زندگی من

هیچ چیز نبود

هیچ چیز به جز تیک تاک ساعت دیواری

دریافتم

باید، باید، باید

دیوانه وار دوست بدارم

کسی را که مثل هیچ کس نیست

فروغ فرخزاد

میشود آیا شبی مهتاب شام من شوی؟

لحظه زیبای وصلم اختتام من شوی؟

میشود چون کفتری درتنگنای یک غروب

سر زده جلد هوای پشت بام من شوی؟

یا که گیسو را برافشانی به تاق شانه ها

درهوای همدلی هایت به نام من شوی؟

منکه درخلوت سرایم جز تمنای تو نیست

میشود بنیان گزار ازدحام من شوی؟

تا عسل میباری از اندیشه لبهای خویش

میشود لبریز شهد جام ،جام من شوی؟

ای غزال تیز چنگ قـصه های ماندگار

میشود روزی بنام عشق رام من شوی؟

عاقبت فرهاد گونه تیشه بر سر میزنم

تا مگر شیرین صفت محو قیام من شوی

یک شبی تنگم بمیران در بلور دستهات

تا مگر پایان من باشی ، تمام من شوی

۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫

۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫۫

.

خوشا جانی که خواهانش تو باشی

خوشا روحی که ریحانش تو باشی

خوشا آن لحظه که روی تو بینم

شوم گویی که میدانش تو باشی

خوشا آنان که ساقی شان تو گردی

گل لب تشنه بارانش تو باشی

خوشی و عزت و آزادگی را

کسی دارد که سلطانش تو باشی

شدی ساقی این شاعر مست

خوشا بزمی که سامانش تو باشی 😍❤️

@niniyar

کاربر بی ادب و بی شخصیت و بی خانواده رو دریابید

دوستت خواهم داشت تازمانی که

قلبم ازتپیدن بایستد...

عشق یعنی کہ دلم بࢪاے تـو تنگ شود

تپش قلب منم بـا تـو هماهنگ شود

عشق یعنے کہ من صاحب قلبت بشوم

بین عقل و دل من بࢪ سࢪ تو جنگ شود

عشق یعنے کہ یک ࢪوح ولے دࢪ دو بدن

دل تو با دل من ساده و یک ࢪنگ شود

عشق یعنے بہ کنارِ تو بہ سامان بࢪسم

همہ آواز جهان باتو خوش آهنگ شود

عشق یعنے تـو نبـاشے و دلم دق بکند

زندگے کࢪدن من بے تو بہ من ننگ شود

عشق یعنے بکشے دست نوازش بہ سࢪم

هࢪ صدا دࢪ نظࢪم جز تـو بد آهنگ شود 💋❤️

➳

صدایت که کردم،❣

جانم گفتی❣

مانده ام با این صدسالی که ❣

به عمرم اضافه شد چه کنم؟!❣

نه تنها تو را دوست دارم ❣

بلکه تمام ذرات تنم ❣

تو را میخواهد

من بـرای
هركـاری
دلیلىدارم
جز''خیـ•ـرهماندنبهتـــ•ــــو''♥️

من تبانی کرده ام با غُصّه ی پنهانِ عشق

قِصّهی تنهاییام شد قصّهی تاوان عشق

من تبانی کرده ام... با حادثه، با اضطراب

دل به دریا میزنم در لحظهی طوفان عشق

من تبانی کرده ام با آتش و دیوانگی...

مثل یک پروانهام در شعلهی سوزان عشق

من تبانی کرده ام با زخم های پیکرم

میچکد خون جگر از تیغه یِ برّان عشق

من تبانی کرده ام با درد های مزمنم

اِی پرستار تبم دیگر نکن درمان عشق

من تبانی کرده ام با خاطراتِ دل شکن

باورم ویرانه شد با ضربه یِ پایانِ عشق

من تبانی کرده ام با چهره یِ در آینه...

رفته از روی لبم آن حالت خندان عشق

آسمان لبریز شد.. از ابرِ خونبار غزل...

شاعری غمگینم و خیسِ غمِ باران عشق