تو باشی و چای تازه دم اولِ صبح
من هم بِرسم قدم قدم اولِ صبح
تو ناز کنی به گوشه چشمی و منم
نازت بخرم به نرخِ جـان اولِ صبح
مژه بر هم زدنِ یار، تماشا دارد..
قهوه ای دم کُن برایم تا بیایم دیدنت
بیش از اینها کُن هوایم تا بیایم دیدنت
قصرِ آیینه بساز از خِشت خِشتِ آفتاب
دلبرِ پیکر طلایم! تا بیایم دیدنت
شانه بر مویت بزن وقتی که می آید نسیم
تازه کُن حال و هوایم تا بیایم دیدنت
زیرِ نم نم هایِ پاییزی به رویِ سنگفرش
فرش کن گُل زیرِ پایم تا بیایم دیدنت
نه! نگو بی پرده با مهتابِ پشتِ پنجره
از من و از ماجرایم تا بیایم دیدنت
همصدا با "هایده" بگذار از شب تا به صبح
"سر به رویِ شانه هایم" تا بیایم دیدنت
از جوانی تا به پیری پا به پایِ من بیا
پشتِ در بگذار عصایم تا بیایم دیدنت
این غزل "عشق" است، پس عشقِ مرا تکرار کن
تا بیایم، تا بیایم، تا بیایم دیدنت
بیسبب نیست که انقدر شبیهیم به هم
مثلِ گیسوی تو من بختِ سیاهی دارم🖤
*من اون شهر دورم که بغضش شکسته
که دلتنــگی راه نفــس هاشـو بسـته
خیــابون خیـابون پـــر از انتـظــارم
تـــو نیستی و راهی به جــایی ندارم*
*بگــو از من به دلدارم
تـــ♥️ــو را من دوست می دارم...*
اینجا دلی به یاد دلی بی قرار نیست
اصلا کسی به شوق تو در انتطار نیست
بیهوده می روی به تماشای روی ماه
در خانه های شهر کسی روزه دار نیست
رفتم کنارِ تربتِ مجنون ولی دریغ
دیدم که هیچ دسته گلی بر مزار نیست
رسوا شدن طبیعت عشق است غم مخور
پایان این مسیر بجز چوبِ دار نیست
گفتی چگونه دل به تو دادم عجیب بود
گفتم که در محبت تو اختیار نیست
باید برای بُردنِ او عاشقانه باخت
وقتی که عشق قاعده اش جز قمار نیست
حالا چه چیز مانده از او گریه کرد و گفت
جز حسرتی عمیق از او یادگار نیست
عاقبت در خواب بوسیدم تو را، با این حساب
من به خوشبختی بدهکارم نه خوشبختی به من
پر از هراس امیدم، که هیچ حادثهای
شبیه آمدن عشق ناگهانی نیست
دیوانه اگر خندد گویند ک مجنون است
هیچکس نفهمیدش، شاید که دلش خون است...
قلبی ک شود عاشق پژمرده و حیرون است...
قلبش ز جدایی ها آزرده و پر خون است...
از تو پنهان نه ولی از خلق پنهان میکنم
شرح این آشفتگی هایی که هی تکرار شد
♥️Loνe♥️
هَـر چــه نازش می کِشم
با چشم میگوید اِذهبَــی
آخر او قـــاریِ قرآن است
و بچـه مذهبی...😉❤️☺️
سلام حضرت والای شعرهای من
بگو کجای خیالت بگسترم دامن
کجای این شب تاریک منتظر باشم
چراغ رابطهام با تو میشود روشن؟
چقدر مثل پریزادههای دریایی
میان بستر عشقت شنا کنم اصلاً؟
تو هیچوقت به من فکر میکنی آیا؟
نه یک فرشتهی کوچک، نه یک پری، یک زن
که دست هرچه فرشتهست بسته... دستانش
پر از طراوت باران و عطر آویشن
و شاعرانهترین لحظههای عمرش را
به انتظار تو در ایستگاه راهآهن
بگو که میرسی از راه و میبری با خود
مرا میان گل و تور و ترمه و ساتن
حوالی رهاییام، به آخرین نفس قسم
به کمترین اشارهات، اسیر می شوم بیا
گفتند که یک روح میان دو تنیم
گفتند محال است ز هم دل بکنیم
ما خاطرمان تخت ز هم بود، ولی
از خاطرمان رفت به تخته بزنیم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز