کلبه شعر ☘️✨

در لبت شهد و به چشم تو شرر ریخته اند

قهوه چشم تو را سبک قجر ریخته اند

تا نگاهت به من افتاد دلم ریخت به هم

در نگاه تو مگر تیر و تبر ریخته اند

دل من غرق تلاطم شده ، انگاری که

موج موی تو به دریای خزر ریخته اند

لحنوآوای تو آرامشوآرام دل است

در صدایت نفس مرغ سحر ریخته اند

شاعرانصف زده تا آنکه غزلسازکنند

بر سر این غزل انواع نظر ریخته اند

داده بر باد فنا دین مرا چشم شما

خیر الاعمال مرا در خُم شر ریخته اند

از همانخُم زدهام جامشرابی که در آن

از غم دوری تو ، خون جگر ریخته اند

..من گرفتارِ همان دردم که درمانش تویی

ساکنِ ویرانه ای هستم که دربانش تویی

بر خلافِ برگ های خیسِ باران خورده ام

من همان ابرِ بهارانم که بارانش تویی

هر کسی با خاطرات خوب و بد سر میکند

سردِ سردم مثلِ پاییزی که آبانش تویی

پرسه میزد یک نفر در کوچه های شهر عشق

خوش به حالِ هر کسی که ماه تابانش تویی

کوچه گردی کردم اما با دلی غمگین و تنگ

جسمِ بی جانی شدم که جانِ جانانش تویی

راه ما را از دل و تقدیرِ ما دزدیده اند

یوسفِ گم گشته ای هستم که کنعانش تویی

از یکی باشد یکی هرگز نباشد خسته ام

میروم دنبالِ آن راهی که پایانش تویی

.

آخرین شعر مرا خوب بخوان بعد برو

قدر یک گریه ی خاموش بمان بعد برو

بی خداحافظی آتش زده ای دردل و جان

آتش حسرت دل را بنشان بعد برو

دل به مهر تو سپرده است دلم ؛ صبح دگر

باز کن چشم،به رخسارجهان بعد برو

چشم در حسرت باران به افق دوخته ام

قدر یک پنجره باران برسان بعد برو

صبر کن در شب تنهایی من، ماه دلم!

تا موذن برود سوی اذان بعد برو

مجلس آراسته با این غزلم بلبل مست

لحظه ای صبر کن ای سرو روان بعد برو

واژه واژه غزلم درد دل تنهایی است

گوش کن شعر مرا از دل و جان بعد برو

دردی از بیکسی افتاده به جانم؛ تو بمان

تا بگویم به تو این درد نهان بعد برو

رفتنت تلخ ترین حادثهی عمر من است

صبر کن بگذرد این فصل خزان بعد برو

@ملکه455_

میشه درخواست بدمکارت دارم

' مجنون که به دیوانه گری شهره شهر است

در دشت جنون همسفر عاقل ما بود . . .

بنال ای نی که من غم دارم امشب

نه دلسوز و نه همدم دارم امشب

دلم زخم است از دست غم یار

هم از غم چشم مرهم دارم امشب

همه چیزم زیادی میکند، حیف!

که یار از این میان کم دارم امشب

چو عصری آمد از در،گفتم ای دل

همه عیشی فراهم دارم امشب

ندانستم که بوم شام رنگین

به بام روز خرم دارم امشب

برفت و کوره ام در سینه افروخت

ببین آه دمادم دارم امشب

به دل جشن عروسی وعده کردم

ندانستم که ماتم دارم امشب

درآمد یار و گفتم دم گرفتیم

دمم رفت و همه غم دارم امشب

به امید اینکه گل تا صبحدم هست

به مژگان اشک شبنم دارم امشب

مگر آبستن عیسی است طبعم

که در دل بار مریم دارم امشب

سر دل کندن از لعل نگارین

عجب نقشی به خاتم دارم امشب

اگر روئین تنی باشم به همت

غمی همتای رستم دارم امشب

غم دل با که گویم عاطفا

که محرومش زمحرم دارم امشب

بوے آغوش
دارد
هواے خاطرم باز میپچد
هوایت بے هوا در بسترم...!! ✒️

ᬼ꯭🌸.

‏گِله میکرد قلم، هر چه تو گفتی درد است

گفتمش: من چه کنم؟ دار و ندارم این است

.

چه کنم با دل وامانده که دلتنگ شده؟

ساز دلتنگیم امشب چه بد آهنگ شده

هرچه کردم که فراموش کنم باز نشد

همه شب بین منو خاطره ها جنگ شده

جرم من چیست که اینگونه پی کشتن من؟

لشگر درد و غم و غصه هماهنگ شده

دل حساس مرا سنگ جفای تو شکست

دلم از شیشه و جنس دلت ازسنگ شده

مدتی هست که از حال دلم بی خبری

عشق بین منو تو مرده و بی رنگ شده

بی وفایی شده سرلوحه ی هر عشق عزیز

عشق هامان همه آلوده ی نیرنگ شده

خبرت هست که بی تو شده ام سنگ صبور؟

چه کنم بی تو گلم پای دلم لنگ شده

ناخواسته بر پیکرِ من پیله تنیدی!

تا دل به تو بستم ز دلم ساده بُریدی!

آهسته به سویم بهقدم آمدی امّا

تا حرفِ سفر شد ز من از شوق دویدی!

رفتی همه دیدند ز داغت چه کشیدم

لب باز بکن تا که ببینم چه کشیدی؟!

گویند اگر مردهام از غصّه درست است

با رفتنت آمد به سرم هر چه شنیدی!

با قصدِ نوازش شده بودم به تو نزدیک

چون رنگ ز رخسارِ من از ترس پریدی!

یکبارِ دگر آمدی از عشق بخوانم

امّا چه کنم دوست کمی دیر رسیدی!

خالی شده قلبم ز تو از وقتِ وداعت!

آن روز که از چشمِ من آهسته چکیدی

از شعلهی من دور شو پروانهی مجنون!

جز سوختنِ بال و پر از عشق چه دیدی؟!

دلسوزیات ای کاش که اینگونه نمیشد!

له کرد غمت شاخه گلی را که نچیدی!

شد کشتی دل در غمِ خود غوطهور امّا

یکبار هم ای باد موافق نوزیدی!

عـاشقی جـرم قشنگیست گرفتارم کـرد

خواب بودم که شبی عشق تـو بیدارم کرد

آمدم گریـه کنم تا تو نگاهم بکنی

چون ستاره به تماشای شب تارم کرد

آمدی خواب مرا از چه پریشان کردی

گفتی عاشق شـدهام عشق تو بیمارم کرد

آمدی خانهی ویـرانه گلستان کـردی

بوسهای از لب تو شهـرهی بازارم کرد

آمدی دل ببری یا بخری فهمیدم

وقت خواب آمدی و عطر تو بیدارم کرد

نفس کشیدم و گفتی زمانه جانکاه است

نفس نمیکشم، این آه از پی آه است

در آسمان خبری از ستارهٔ من نیست

که هرچه بخت بلند است، عمر کوتاه است

به جای سرزنش من به او نگاه کنید

دلیل سر به هوا گشتن زمین ماه است

شب مشاهدهٔ چشم آن کمان ابروست

کمین کنید رقیبان سر بزنگاه است

اگر نبوسم حسرت، اگر ببوسم شرم

شب خجالت من از لب تو در راه است ...

دلبرم باشي
جهانـم را فدایـت مي ڪنم

با نگاهي از تــــو
جانم رافدایت مي ڪنم

بیخیال زهره و ڪیـواڹ
و ڪل ڪهڪشاڹ

مــاه مڹ شــو
آسمانـم را فدایت میکنم...^^💛!

من از عهد آدم تو را دوست دارم

از آغاز عالم تو را دوست دارم

چه شب ها من و آسمان تا دم صبح

سرودیم نم نم: تو را دوست دارم

نه خطی، نه خالی! نه خواب و خیالی!

من ای حس مبهم تو را دوست دارم

سلامی صمیمی تر از غم ندیدم

به اندازهی غم تو را دوست دارم

بیا تا صدا از دل سنگ خیزد

بگوییم با هم: تو را دوست دارم

جهان یک دهان شد همآواز با ما:

تو را دوست دارم، تو را دوست دارم