عزیزم من ۴۰ سالمه ده روز بعد زایمانم فهمیدم توده دارم فقط خدا میدونه چه روزهایی گذرونم صدبار تا خودکشی با بچم رفتمو برگشتم بعد شیمی درمانی و تهوع و سرگیجه ، بچه گریه هاش منو دیوونه میکرد درحالیکه خودم نیاز به مراقبت داشتم بچه کنارم داشت گریه میکرد یعنی نابود شدم ،الانم خوب نشدم چرا چون استراحت ندارم چون ا لحظه گریه میکنه با اینکه یکسالش شده چرا چون همش دلنگرانشم ممکنه هرلحظه برم یا خوب شم دوباره برگرده این بچه تو سن کم بی مادر نشه این استرسا منو داغون کرد ،خواهرانه بهت میگم اوردن بچه یعنی حمااااااقت محض زندگیته خودت با شوهرت عشق کنید راحت و بی دغدغه بدون دلنگرانی هم در حق خودت هم در حق اون بچه ظلم نکن باز هم هرجور صلاح میدونی بله من چند نفرو دیدم بعد شیمی بچه دارم شدن ولی به نظرم اشتباهه