زندگی هم سن و سالام رو نبینم و نشنوم حالم خوبه از زندگیم راضیم،اما بیرون میرم میبینم دخترا چطوری تنهایی بیرونن یا یکی از اشناهارو میبنم ک تنها بیرونه یا اینکه دوستام از پارتنرشون میگن واقعا افسرده میشم،دلم میگیره🥲هزاااارباااار غصه خوردم برا زندگیم اما بازم پذیرفتم و خودمو زدم به بیخیالیی...مامان با اینکه نباشی میمیرم ولی برا چیزایی که نذاشتی و نمیزاری تجربه کنم هیچوقت هیچوقت نمیبخشمت:(یعنی اون دنیا خدا بهت میگه چه حسرتایی تو دلم گذاشتی؟؟من ک نمیتونم الان بهت بگم،هم از خودم متنفرم هم از تو...تنفر به تو و درعین حال عاشق تو بودن،پارادوکس!
بمیرم کاش مادر آگاهی داشتی کوتاه نیا از حقت هیچوقت در مقابل هیچ کس
یعنی اصلا تنهایی بیرون نمیری
چند سالته مگه
همین دیگه چون از کودکی برای اینکه دلشو بدست بیاری مدام باید کارهایی انجام میدادی که راضیش کنی الانم الگوی کودکی رو داری ادامه میدی الان دیگه بچه نیستی به محبت روزی نیاز داشتی ولی اون روزها گذشته و گذشته تاییدگرفتن محبت گرفتن رو که بذاری کنار اونموقع قوی میشی و از زندگی و از خود واقعیت لذت خواهی برد خودتو قوی کن
من ۴۰ سالمه چون یه مادر بیعاطفه داشتم و کلی مثل تو ضربه خوردم الان دخترمو روی سرم میذارم ۸ سالشه پایه همه بچه بازبهاش فاز گرفتناش هستم معلومه اگه نباشم راحت حذفم میکنه و میره سراغ دوست ولی من قوی بارش اوردم نمیخواممثل خودم بشه
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
38 ثانیه پیش
38 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز