نه بابا چه امیدی کی امید داره ولی همه ادامه میدیم من فروشنده بودم تا سه سال بعدش حسابدار شذم تا بیست هشت سالگی که ازدواج کردم بعد من فروش لباس زیرم داشتم جدا از کارم قرعه کشی میذاشتم طلای ریز میخریدم حتی مسیر رفت برگشت به سرکار پیاده میرفتم همون کرایه تاکسیمم پس انداز میکرد تونستم خونه بخرم ملشین بخرم سفر خارج برم توام میتونی عزیز دلم ناامید نباش این شرایطتت یه روز تموم میشه همیشگی نیست
منم مث تو بودم شاید بدتر
تاپیک هام هست هنوز
ولی یکی دیگه شدم با شرایط خیلی بد
خب برو آزاد زندگی کن
خیلیامون همینیم،ولی زنده بمون هنوز خیلی چیزارو ندیدیم
متاسفانه الان با این دغدغه ها همه مشکل دارن
ولی خودکشی راهش نیست
منم یه دوره ایی این افکار و داشتم ولی بعدش که یه مدت گذشت خدا دستمو گرفت فقط صبر کن
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
