ابراهیم ادهم از بزرگان طریقت در صده ی دوم هجری بود
او ابتدا پادشاه سرزمین بلخ بود و کاملا بیگانه با عرفان و سیر و سلوک اما خداوند چندین کشف عرفانی نصیبش کرد و این آغاز دگرگونی ابراهیم بود اولین کشف و شهود از قصرش شروع شد که شبی از بام قصر صدایی شنید که گفت ای ابراهیم خدای را در لباس ابریشم و تکیه زده بر تخت می خواهی بجویی آن شب بیقرار شد و خوابش نبرد فردای آن شب شخصی با هیبت نزد او آمد و گفت این کاروانسرا مال کیست ابراهیم گفت اینجا کاروانسرا نیست قصر و خانه ی من است ناشناس پرسید قبل از تو خانه ی که بود ابراهیم گفت پدرم ناشناس دوباره پرسید و قبل از پدرت خانه ی که بود ابراهیم گفت پدربزرگم ناشناس گفت حال دیدی اینجا کاروانسراست و مئ آیند و می روند ابراهیم بیشتر بیقرار شد زد به جنگل و بیابان و شد از بزرگان عرفان داستان مفصلش رو اگر دوست دارید بخونید در کتاب تذکره الاولیا عطار که در تاپیکهای قبلیم معرفیش کردم موجوده
خدا
عشق
راه
