2777
2789
عنوان

زندگی

217 بازدید | 22 پست

واقعا ده سال پیشم زندگی اینقدر دلهره آور و ترسناک و پر استرس بود؟

ب قول مرتضی پاشایی هرچی راه میری تو شبها باز ته جاده سیاهه... منو تو یه عمره دوتا خط صافیم، شده عادت ماکه رویا ببافیم، بشینیموعشقو به بازی بگیریم، واسه زندگی کردنامون بمیریم... چه تلخه تو تنهایی شرمنده میشیم ،ماهاقهرمانیمو بازنده میشیم،مثل عصر پاییزی رنگ و رومون ، واسه خیلیا خاطرست آرزومون...!

همیشه از اینکه برم انحراف بینی‌م رو عمل کنم و بخوام تامپون بکشم میترسیدم  
ولی دوستم پیش دکتر حامد عباسی بدون تامپون عمل کرد منم رفتم و عمل کردم پیششون و الان خیلی راحت تر نفس میکشم، عمل زیباییشون هم بدون تامپونه
اگه شما هم درباره عمل بدون تامپون کنجکاوید، جزئیات بیشتر رو اینجا ببینید   

نههههههههههههه

به کجا رسیدیم ...

ب قول مرتضی پاشایی هرچی راه میری تو شبها باز ته جاده سیاهه... منو تو یه عمره دوتا خط صافیم، شده عادت ماکه رویا ببافیم، بشینیموعشقو به بازی بگیریم، واسه زندگی کردنامون بمیریم... چه تلخه تو تنهایی شرمنده میشیم ،ماهاقهرمانیمو بازنده میشیم،مثل عصر پاییزی رنگ و رومون ، واسه خیلیا خاطرست آرزومون...!

توی هر زمان از تاریخ مردم دلهره یک چیزی رو داشتن

دیدی وقتی از راهنمایی اومدیم دبیرستان چقدر سخت شد؟

زندگی مرحله به مرحلش سخت تر میشه

و الانم تو این سه چهار سال اخیر دلهره و ترس و نگرانی

بیشتر شده

-Dental student🩵تا ابد پهناور بمان خلیج فارسم

معلومه ک نه،الان کجا اون موقع کجا

اوج جوورنی چطوروبیمزه رفت...

ب قول مرتضی پاشایی هرچی راه میری تو شبها باز ته جاده سیاهه... منو تو یه عمره دوتا خط صافیم، شده عادت ماکه رویا ببافیم، بشینیموعشقو به بازی بگیریم، واسه زندگی کردنامون بمیریم... چه تلخه تو تنهایی شرمنده میشیم ،ماهاقهرمانیمو بازنده میشیم،مثل عصر پاییزی رنگ و رومون ، واسه خیلیا خاطرست آرزومون...!

توی هر زمان از تاریخ مردم دلهره یک چیزی رو داشتندیدی وقتی از راهنمایی اومدیم دبیرستان چقدر سخت شد؟ ز ...

آره ولی الان یهو انگار از زاهنمایی رفتیم دکترا... دو سال دیگه چیزی نمیمونه از ما

ب قول مرتضی پاشایی هرچی راه میری تو شبها باز ته جاده سیاهه... منو تو یه عمره دوتا خط صافیم، شده عادت ماکه رویا ببافیم، بشینیموعشقو به بازی بگیریم، واسه زندگی کردنامون بمیریم... چه تلخه تو تنهایی شرمنده میشیم ،ماهاقهرمانیمو بازنده میشیم،مثل عصر پاییزی رنگ و رومون ، واسه خیلیا خاطرست آرزومون...!

یکم دیگه صبر کن

فهمیدم منظورتو ... ولی بعدشم مبهمه که چی میشه

ب قول مرتضی پاشایی هرچی راه میری تو شبها باز ته جاده سیاهه... منو تو یه عمره دوتا خط صافیم، شده عادت ماکه رویا ببافیم، بشینیموعشقو به بازی بگیریم، واسه زندگی کردنامون بمیریم... چه تلخه تو تنهایی شرمنده میشیم ،ماهاقهرمانیمو بازنده میشیم،مثل عصر پاییزی رنگ و رومون ، واسه خیلیا خاطرست آرزومون...!

اون موقع اینقدر اینستاگرام بلد نبود.

رسانه اینقدر پر رنگ نبود

اقتصاد این قدر داغون نبود.

روی زمین عزیزانی بودن که به وجود اونا زمین اروم تر بود

وضعیت اعتقادی مردم ثبات بیشتری داش

به نظرم هر چقد سختر به زندگی نگاه کنی دنیا بیشتر بهت سخت میگیره

شاید واقعا من یمدت خیلی آهنگ و پروفایل غمگین میزاشتم چون غم واقعا بود ولی بدتر میشد کسی یبارم نگفت چیشده

ب قول مرتضی پاشایی هرچی راه میری تو شبها باز ته جاده سیاهه... منو تو یه عمره دوتا خط صافیم، شده عادت ماکه رویا ببافیم، بشینیموعشقو به بازی بگیریم، واسه زندگی کردنامون بمیریم... چه تلخه تو تنهایی شرمنده میشیم ،ماهاقهرمانیمو بازنده میشیم،مثل عصر پاییزی رنگ و رومون ، واسه خیلیا خاطرست آرزومون...!

ارسال نظر شما

کاربر گرامی جهت ارسال پست شما ملزم به رعایت قوانین و مقررات نی‌نی‌سایت می‌باشید

2843
2834
2835
2108
داغ ترین های تاپیک های امروز