واقعا ده سال پیشم زندگی اینقدر دلهره آور و ترسناک و پر استرس بود؟
ب قول مرتضی پاشایی هرچی راه میری تو شبها باز ته جاده سیاهه... منو تو یه عمره دوتا خط صافیم، شده عادت ماکه رویا ببافیم، بشینیموعشقو به بازی بگیریم، واسه زندگی کردنامون بمیریم... چه تلخه تو تنهایی شرمنده میشیم ،ماهاقهرمانیمو بازنده میشیم،مثل عصر پاییزی رنگ و رومون ، واسه خیلیا خاطرست آرزومون...!
همه چی آخه بدتر از کرونا تورمه چه آینده ای بشه ساخت همه عمر حسرت
ب قول مرتضی پاشایی هرچی راه میری تو شبها باز ته جاده سیاهه... منو تو یه عمره دوتا خط صافیم، شده عادت ماکه رویا ببافیم، بشینیموعشقو به بازی بگیریم، واسه زندگی کردنامون بمیریم... چه تلخه تو تنهایی شرمنده میشیم ،ماهاقهرمانیمو بازنده میشیم،مثل عصر پاییزی رنگ و رومون ، واسه خیلیا خاطرست آرزومون...!
اون موقع اینقدر اینستاگرام بلد نبود.رسانه اینقدر پر رنگ نبوداقتصاد این قدر داغون نبود.روی زمین عزیزا ...
دقیقا من روستام الان هیچ روحی نداره فقط درخونه ها بسته و سکوت و خلوتی اون زمان اینقدر خنده و شب نشینی کوچه ها پر از بچه ک بازی میکردن خونه ها پر آدم بود بعدظهرای تابستون مینشستن در خونه هاشون همه فعال ماه رمضوناش چ خوب بود الان میری ۱۰ نفرم نیستن .
ب قول مرتضی پاشایی هرچی راه میری تو شبها باز ته جاده سیاهه... منو تو یه عمره دوتا خط صافیم، شده عادت ماکه رویا ببافیم، بشینیموعشقو به بازی بگیریم، واسه زندگی کردنامون بمیریم... چه تلخه تو تنهایی شرمنده میشیم ،ماهاقهرمانیمو بازنده میشیم،مثل عصر پاییزی رنگ و رومون ، واسه خیلیا خاطرست آرزومون...!
سال 1394چه دل خوشی داشتمزیاد آشپزی بلد نبودمبا 5هزارتومن میرفتم تره بار خرید میکردم،تازه مستقل شده ب ...
آره واقعا من تلتکست میزدم تو تلویزیون یجا بود نوشته بود زیر ۱۴ نیان من ۱۳ بودم نمیرفتم بعد که ۱۴ رفتم😅 ولی همون از صد تا اینستا مزه ش بهتر بود
ب قول مرتضی پاشایی هرچی راه میری تو شبها باز ته جاده سیاهه... منو تو یه عمره دوتا خط صافیم، شده عادت ماکه رویا ببافیم، بشینیموعشقو به بازی بگیریم، واسه زندگی کردنامون بمیریم... چه تلخه تو تنهایی شرمنده میشیم ،ماهاقهرمانیمو بازنده میشیم،مثل عصر پاییزی رنگ و رومون ، واسه خیلیا خاطرست آرزومون...!
ب قول مرتضی پاشایی هرچی راه میری تو شبها باز ته جاده سیاهه... منو تو یه عمره دوتا خط صافیم، شده عادت ماکه رویا ببافیم، بشینیموعشقو به بازی بگیریم، واسه زندگی کردنامون بمیریم... چه تلخه تو تنهایی شرمنده میشیم ،ماهاقهرمانیمو بازنده میشیم،مثل عصر پاییزی رنگ و رومون ، واسه خیلیا خاطرست آرزومون...!
مهاجرت اکثرا بخاطر شغل و خشکسالی و خب خیلیا هم فوت کردن تو شهر جایگزین میشن تو روستا نه
ب قول مرتضی پاشایی هرچی راه میری تو شبها باز ته جاده سیاهه... منو تو یه عمره دوتا خط صافیم، شده عادت ماکه رویا ببافیم، بشینیموعشقو به بازی بگیریم، واسه زندگی کردنامون بمیریم... چه تلخه تو تنهایی شرمنده میشیم ،ماهاقهرمانیمو بازنده میشیم،مثل عصر پاییزی رنگ و رومون ، واسه خیلیا خاطرست آرزومون...!
چقد حرف گوش کن بودیاونموقع من 24 سالم بود وقدر رابطه ها بهتر بودلاین وتلگرام وواتساپ بود،من لاینو اج ...
من گوشی نداشتم اون زمان.. ولی به هر حال اونقدرر حسش خوب بود ک حد نداشت همین در خونمون اونقدر بچه بازی میکردن و من نمیرفتم . الان بخوای هر کدومشونو پیدا کنی باید بری یه سر کشور
ب قول مرتضی پاشایی هرچی راه میری تو شبها باز ته جاده سیاهه... منو تو یه عمره دوتا خط صافیم، شده عادت ماکه رویا ببافیم، بشینیموعشقو به بازی بگیریم، واسه زندگی کردنامون بمیریم... چه تلخه تو تنهایی شرمنده میشیم ،ماهاقهرمانیمو بازنده میشیم،مثل عصر پاییزی رنگ و رومون ، واسه خیلیا خاطرست آرزومون...!